บีกับตูนมันก็พากันออกไปจากห้อง เราจึงหันหลังให้เสี่ยดีน: " รีบมาจังวะ!! " ก่อนที่เสี่ยดีนจะพุ่งเข้ามากอดตัวเราจากด้านหลัง
เราหันหน้าไปยังผู้ที่สวมกอดเราอยู่ ก่อนที่ปลายจมูกเราจะหันไปแตะปลายจมูกโด่งๆ ของเสี่ยดีนพอดี ร่างกายเราตอนนี้นิ่งราวกับหินปั้น แต่สายตาเรากลับระริกระรี้มองอีกสายตาที่จ้องเราเช่นกัน เสี่ยยิ้มให้เราเบาๆ ยิ่งทำให้เราทำอะไรไม่ถูกเข้าไปใหญ่ ได้แต่จ้องมองใบหน้าอันหล่อเหลาของเสี่ยนิ่งๆ
"เราชอบดวงตาดวงนี้ของเขาจัง มันช่างสื่อความหมายได้ดีเลย ว่าเค้ากำลังมีความสุข"
"เราชอบจมูกโด่งๆ เป็นสันของเขา"
"และเราก็ชอบรอยยิ้มหวานๆ ของเขาอีกด้วย ยิ่งเขายิ้มยิ่งทำให้โลกที่มืดมนสดใสขึ้นอย่างทันตา"
"เราชอบทุกๆ อย่างที่เป็นเขา"
............
เรานิ่งอยู่พักหนึ่ง ก่อนที่เสี่ยจะเอาปลายจมูกเสี่ยมาถูเบาๆ กับปลายจมูกเรา จนทำให้เราตื่นจากภวังค์ รีบดึงใบหน้าเราออกทันที
เรา: ปล่อยย....อึดอัดดด
