เสี่ยดีนพูดจบก้มลงประกบริมฝีปากเราทันที เสี่ยค่อยๆจูบเราอย่างนุ่มนวล เราก็จูบตอบ ก่อนที่เสี่ยดีนจะผละปากออก
เรา: เสี่ย~กูมีเรื่องจะบอก~
เสี่ยดีน: อืมม~
เราจับมือเสี่ยดีนออกจากจากแก้มเราแล้วส่งไปทาบท้องน้อยๆของเราแทน
เสี่ยดีน: ?? (ทำหน้างง)
เรา:คะ~คิดถึงลูกมั๊ย?
เสี่ยดีน:อืมม...คิดถึงสิ้ คิดถึงมาก
เรา:ละ~แล้วถะ~ถ้าลูกของเรา ยังอยู่หล่ะ! (พูดเสียงที่สั่นเครือ เพราะเราไม่ค่อยกล้าที่จะบอกเสี่ยมันไปสักเท่าไหร่ กลัวเสี่ยโกรธ แต่ยังไงเราก็ตัดสินใจแล้วที่จะบอกออกไป)
เสี่ยดีน:ปิ่น! มึงว่ายังไงนะ (ทำหน้าอึ้งพร้อมกับถามเราซ้ำอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ)
เรา: ลูกยังอยู่นะเสี่ย เค้ายังไม่ไปไหน เค้ายังอยู่ในท้องปิ่น!!
เสี่ยดีน: มึงมะ~ไม่ได้โกหกกูใช่ไหม? (คลี่ยิ้มออกมาด้วยความดีใจ)
เรา:จะโกหกได้ไงเล่าา~
เสี่ยดีน:ลูกพ่อ~ ลูกยังอยู่กับพ่อจริงๆด้วย คิดไม่ผิดจริงๆ (คุกเข่าลง แล้วกอดเอวเราไว้ มือก็ลูบท
