[Hoy…Talk]
ผมกลับมาทำงานตามเดิมอีกครั้ง ไล่เคลียร์งานจนหัวหมุน ผมไม่คิดว่าหนึ่งวันที่ผมหายไปงานมันจะเยอะได้ถึงขนาดนี้! ทั้งเอกสารด่วนที่ป๋าสั่งให้ผมเป็นคนเซ็นอนุมัติ ทั้งรีบประชุมที่ผมเลื่อนไปครั้งก่อน แล้วไหนจะนัดลูกค้าอีก กว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยก็กินเวลาผมไปสองอาทิตย์เต็ม เพราะด้วยงานที่มันเข้ามาทุกวัน!
ช่วงสองอาทิตย์ที่ผมยุ่งมันไม่ได้ทำให่ผมลืมเรื่องกุหลาบที่หายไปเลยสักนิด เพราะตลอดสองอาทิตย์กุหลาบช่อนั้นก็ไม่มีวี่แววจะส่งมาถึงผมอีก
“พี่คะ วันนี้พี่จะนอนไหนคะ?” ดุจเอ่ยถาม ตอนนี้ผมออกมาทานข้าวกับเธออย่างที่เคยทำทุก ๆ วันที่ผ่านมา
“นอนบ้านครับ ดุจมีอะไรหรือเปล่า?” ผมตอบพลางเงยหน้าขึ้นมองเธอ
“มะ…ไม่มีค่ะ” เธอพูดเสียงติดขัดพร้อมกับฝืนยิ้ม “ พี่…” เสียงเธอเงียบไปพร้อมกับการก้มหน้า
ผมรู้ว่าเธอจะพูดอะไร ผมเองก็ไม่อยากฝืนตัวเองไปมากกว่านี้ เพราะทุกคนจะเจ็บซะเปล่า สู้จบตั้งแต่ตอนนี้ผมค
