เสี่ยปืนพาเราออกมาเดินชายทะเล ลมพัดเย็นสบายมาก ดีที่เสี่ยปืนหยิบเสื้อคลุมมาให้ แต่ใจเราแม่งโคตรร้อนรุ่ม
เรา: ฮึกๆ
เราพยายามกลั้นน้ำตาไว้ไม่ให้ร้องไห้ เราไม่อยากอ่อนแอให้ใครเห็น แต่มันไม่ไหวจิงๆ เราปิดปากตัวเองไว้ แล้วปล่อยโฮออกมา ถึงมันจะมีเสียงเล็ดลอดผ่านนิ้วเรามาบ้างก็เถอะ
เสี่ยปืน: ร้องออกมาเถอะ
เรา: ฮึกๆ จะผิดมากไหมที่ผู้หญิงเข้มแข็งคนนึงจะร้องไห้ฟูมฟาย
เสี่ยปืน: ไม่หรอก ผู้หญิงเข็มแข็งไม่จำเป็นต้องเข้มแข็งตลอดไปหรอก
เสี่ยปืนหยุดเดิน แล้วหันมาพูดกับเรา ก่อนจะอ้าแขนทั้งสองออก
เรา: จะให้กูกอดหรอ ฮึกๆ
เสี่ยปืน: นี่แหนะ! พูดกู! เดี่ยวไม่น่ารัก! (ตีหัวเราทีนึง)
เสี่ยปืนเข้ามาโอบกอดเรา เราอึ้งๆก่อนจะตั้งสติใหม่ อ้อมกอดแบบนี้อบอุ่นดีจัง อบอุ่นเหมือนตอนกอดเสี่ยดีน.... แต่ตอนนี้และวันต่อๆมาเราคงจะไม่มีโอกาสได้กอดเสี่ยดีนอีกต่อไปแล้ว ตอนนี้เสี่ยปืนกำลังเอามือลูบๆหัวเราไว้ไปมา ถ้าเ
