เอี๊ยดดดดดดดดดดดด!!!!!! โครมมมมมมมมมมมม!!!!!!
เสียงฮือฮาดังออกมาลั่น เราฝ่าผู้คนมากมายที่ล้อมรอบจุดเกิดเหตุนั้น และเสี่ยไฟก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยด้วยเช่นกัน แต่นั่นมันไม่สำคัญ เท่ากับสิ่งที่เรากำลังจะไปดูให้เห็นเต็มตา อย่าให้สิ่งที่เราคิดเป็นความจริงเลยนะ.....ขอให้เป็นคนอื่น....ขอร้องหล้ะ.....
เรา: ฮึก! เสี่ยดีนนาา!
บนถนนในสนามแข่งมีแต่เลือดสีแดงเข้มและรอยเบรกอย่างแรงจากผู้ที่กระทำ "เสี่ยดีน" เราเห็นอย่างนั้นจึงวิ่งเข้าไปหาเสี่ยดีนแล้วยกศีรษะเสี่ยขึ้นมาวางบนตักเราช้าๆ ที่ตอนนี้เสี่ยมันนอนจมกองเลือดอยู่
เสี่ยดีน: ปะ...ปิ่น มาได้ยังงะ.... อึก!
เรา: ฮึกฮื้อออๆ~ กูมายังไงไม่สำคัญหรอก ตอนนี้มึงสำคัญที่สุดสำหรับกู มึงอย่าเป็นอะไรไปนะ ฮึก~ มึงอย่าทิ้งกูไปไหนนะ ฮื้อออๆ~
เสี่ยดีน: กูรักมึงนะ รักมากกว่าชะ...ชีวิตกู
เรา: ถ้ามึงรักกู มึงต้องอยู่กับกูนะเสี่ย แข็งใจไว้นะ ฮื้อๆ~
เสี่ยดีน: ....
เส
