โรงพยาบาล.....
เราตื่นมาในห้องโทนสีขาว เราพยายามลุกขึ้นแต่มันปวดหัวมาก ปวดจนเราต้องยกมือมากุมหัวตัวเองไว้ ภาพในตาเราค่อยๆหมุนช้าๆ จนเรายิ่งปวดหัวเข้าไปใหญ่ เรานอนแน่นิ่งอยู่บนเตียง ค่อยๆหลับตาลง....
ฟอดดดดด~~
" ตื่นแล้วหรอ? "
เรารู้สึกเหมือนมีคนแอบหอมแก้มเราพร้อมกับเสียงพูดที่คุ้นหู เราค่อยๆปรือตาขึ้นมามองคนตรงหน้า.... ซึ่งเราไม่อยากมอง....
เราเห็นเสี่ยดีนยืนยิ้มให้เราอยู่ เราจึงหันหลังหนีเสี่ยดีนแล้วปิดตาอีกครั้ง
เสี่ยดีน: เป็นอะไรหรือเปล่าปิ่น!! ถ้ากูไม่เข้าไปหามึงที่ห้อง มึงคงตายไปแล้วรู้ไหม
เรา: ตายไปก็ดีหนิ้!
เสี่ยดีน: ทำไมมึงพูดแบบนี้ ถ้ามึงตายไป กูจะอยู่กับใครหล้ะ ฮึ้!
เรา: .....
เสี่ยดีน: หิวไหม?
เรา: ไม่....
เสี่ยดีน: แต่กูซื้อมาแล้ว มึงต้องกิน เดี่ยวก็ไม่มีแรงหรอก
เรา: .....
เราแอบหันหลังไปนิดนึง เห็นเสี่ยดีนมันกำลังแกะถุงโจ๊กให้เราอย่างตั้งใจเลย เราไม่ค่อยสนใจเท่าไ
