จนกระทั่งมาถึงคอนโด พี่ภูจอดรถเสร็จ
ก็ลากกระเป๋าลงมาให้ ฉันกำลังจะรับเอา
แต่พี่ก็ไม่พูดอะไร ซ้ำยังเดินเลยฉันไปยืนรอลิฟต์อีก
ติ้ง!!
จนมาถึงหน้าห้อง ฉันก็รีบรับเอากระเป๋า
โดยที่ไม่มองหน้าพี่เลย ก่อนใช้คีย์การ์ดแตะเพื่อเปิดห้อง แล้วรีบพาตัวเองหายเข้าห้องไปด้านในทันที
ฟุ้ววว
“รอดละ ”
ฉันพ่นลมหายใจอย่างแรง รู้สึกโล่งใจที่ไม่ต้องอยู่กับพี่สองต่อสองแล้ว ฉันเอาของออกจากกระเป๋าเสร็จ ก็เข้าไปอาบน้ำ กะว่าหาอะไรกินหน่อยแล้วค่อยนอนพักยาว เมื่อคืนเล่นฉันซะเพลียเลย
“แดงหมดเลย ”
ฉันมองดูตัวเองในห้องน้ำอีกครั้ง รอยแดงเต็มตัวไปหมด อาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็เดินไปที่ครัว
“ มีอะไรกินหรือเปล่าเนี่ย ”
ฉันก้มๆเงยๆหาของกินในตู้เย็น ไม่มีอะไรซักอย่างนอกจากน้ำเปล่า เพราะไม่ได้อยู่ห้องหลายวัน เลยไม่ได้ซื้ออะไรมาไว้เลย
“ กินน้ำเปล่าไปก่อนแล้วกัน ”
ฉันใส่ชุดนอนแล้ว ถ้าสั่ง Grab ก็ต้องเดินลงไปเอาข้างล่างอยู่ดี
