“พี่เรียนเสร็จจะรีบมาหานะ เชี้ยภู…ไหนมึงบอกไม่ชอบเด็กวะ”
เอาละ… มหากาพย์ล้อเลียนได้เริ่มขึ้นแล้ว
หลังจากที่พวกเราเดินออกมาจากห้องชมรม ไอ้ธีร์ก็ล้อผมใหญ่
“ แล้วกูบอกมึงรึยังว่ากูชอบ ”
ผมส่ายหัวรีบเดินหนีพวกมันไป
“แหม…ไอ้ภู…มึงดูแลดีขนาดนั้น กูคงเชื่อมั้งว่ามึงไม่คิดอะไร ”
ผมมองหน้ามันเอือมๆ
“ แล้วมึงจะให้กูคิดอะไร ”
“ มึงรู้อยู่แก่ใจสัสภู ”
ผมขี้เกียจต่อปากต่อคำกับมันละ ดีหน่อยไอ้ปอร์เช่ไม่ปากมาก เห็นผมกับไอ้ธีร์ทะเลาะกันมันก็เงียบได้อีก สุดยอดจริงไอ้เพื่อนรัก
“นี่!!!มึงอย่าเดินหนีสิวะไอ้ภู ”
ผมไม่สนใจมันแล้ว เดินหนีเข้าไปในห้องเรียน
พวกเรามาสายนิดหน่อย เดินตีคู่มากับอาจารย์เลย พอเข้ามาในห้องเรียน พวกเราก็ไม่ได้คุยอะไรกันแล้ว เพราะเข้าสู่โหมดการเรียนการสอน
1ชม.ผ่านไป
“ อาจารย์ครับ ผมขออนุญาตไปเข้าห้องน้ำครับ”
อาจารย์ขยับแว่นนิดหน่อยมองหน้าผมนิ่ง
“ รีบไปรีบมาล่ะ เดี๋ยวเรียน
