บรรยากาศแสนเงียบกับหนังสยองขวัญที่เริ่มดำเนินไป แค่ผีออกมาตอนแรกพร้อมซาวน์เสียงดังทำคนทั้งโรงกรี๊ดสนั่น สมายด์ที่บอกว่าไม่กลัวเริ่มขยับมาชิดฝั่งผมแล้วตอนนี้ และในจังหวะที่ผีโผล่นั้นเธอก็กรี้ดสุดเสียงแข่งกับคนอื่น
“กรี๊ด!!!!!!”
เธอขยับมากอดแขนผมแน่น ตากลมโตยังจ้องที่หน้าจอใหญ่ ลุ้นว่าผีจะโผล่ออกมาตอนไหน และมันก็โผล่มาอีกแล้ว
“กรี๊ด!!!!”
ผมถึงกับกลั้นขำ ตอนนี้เธอกอดผมไว้ทั้งตัว
เป็นไปได้เธอแทบสิงผม ตอนนี้เรื่องราวยังดำเนินไปเรื่อย แต่ยิ่งเพิ่มเลเวลความน่ากลัว
ผีโผล่ตอนหลับตาอาบน้ำบ้าง ยืนมุมนั้นมุมนี้ของบ้านบ้าง จนบางครั้งสมายด์หลับตาปี๋ กอดเอวผมแน่น
“ไม่ไหวก็พอไม่ต้องดูต่อแล้ว ”
ผมกระซิบบอกเธอเบาๆ ทั้งสงสารทั้งขำ ไหนบอกว่าสบายมากไง
“ขอดูต่ออีกนิดนึงค่ะ ”
และเธอก็ยังฝืนดูต่อไป ตามใจแล้วกัน สิงผมเถอะถ้าจะเบียดขนาดนี้ พอหนังจบเธอก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก เดินออกมาจากโรงหนังด้วยกัน เ
