-สมายด์-
ฉันยิ้มขำกับท่าทีพวกพี่ๆ เขาพูดแซวพี่ภูใหญ่เลย เห็นแล้วอดสงสารไม่ได้
“กินข้าวกันเถอะค่ะ”
พวกเรากินมื้อเที่ยง ท่ามกลางเสียงแซวของพี่ๆ
“กินอิ่มแล้วพาหนูไปซื้อชานมนะคะ ”
“ได้สิ เอาขนมเค้กด้วยรึเปล่า แต่ซื้อไปกินในห้องชมรมนะ พี่อยากงีบซักหน่อย ”
ฉันยิ้มกว้างพยักหน้ารัวๆ พี่ตามใจฉันสุดๆไปเลย หลังกินข้าวอิ่ม เราสองคนก็เดินไปที่ร้านชานม แต่พี่ภูจับมือฉันตลอดเลย ไม่สนใจว่าใครจะมองหรือไม่มองด้วยซ้ำ
“นั่งรอตรงนี้ เดี๋ยวพี่สั่งให้เอง ”
แล้วพี่ก็ให้ฉันนั่งรอ ส่วนตัวเองเดินไปสั่งชานมให้ พี่น่ารักอะไรขนาดนี้
“ป่ะ~ชานมกับขนมเค้กได้แล้ว ”
พอได้ชานม เราก็เข้าไปพักผ่อนในห้องชมรม
เพราะพี่บอกง่วง ไม่ง่วงได้ไงล่ะเล่นกวนฉันจนดึก
ห้องชมรม
“พี่นอนหนุนตักหนูมา จะได้นุ่มหน่อย นอนแบบนั้นเดี๋ยวเจ็บหัว ”
“ถ้าหนักบอกพี่นะ ”
พี่ภูนอนหนุนตักไปด้วย และกอดเอวฉันไปด้วย
มีความสุขที่สุดเลยหละ ไม
