เช้าวันต่อมา กษัตริย์หนุ่มแห่งซาคีฟาร์ก้าวยาว ๆ ออกมาจากตำหนักของบัวบุษบาด้วยใบหน้าสดชื่นจนน่าอิจฉา ความน่ารักของบัวบุษบาเมื่อคืนนี้ช่างทำให้เขาแทบจะสำลักความสุขออกมา เจ้าหล่อนน่ารักแถมยังช่างเอาอกเอาใจอีกต่างหาก ไม่ว่าเขาชอบแบบไหน ต้องการแบบไหน แม่เมียสาวไม่เคยขัดข้อง และอย่างนี้นี่เองจึงทำให้เขาไปไหนไม่รอด
และที่เขาจะแต่งตั้งหล่อนเป็นราชินีล่ะ... นั่นมันคือการแก้สถานการณ์เฉพาะหน้า หรือว่ามันคือความต้องการในหัวใจจริง ๆ
คิ้วเข้มดกดำเริ่มขมวดเข้าหากัน จนสังเกตเห็นรอยหยักขึ้นที่กลางระหว่างคิ้วได้ชัด ความสับสนเริ่มโจมตีระลอกใหญ่ หัวใจที่ยังอ่านไม่ออกทำให้เขางุนงง
แม้จะเคยบอกตัวเองว่าผู้หญิงมีไว้เพื่อบำเรอรัก แต่สำหรับบัวบุษบามันช่างแตกต่างจากคำนั้นเหลือเกิน เพราะเจ้าหล่อนทำให้เขาต้องการอยู่ตลอดเวลา คิดถึงอยู่ทุกลมหายใจ
“องค์ยาห์มิล กระหม่อมได้ขังองค์ฟาติมาไว้ภายในตำหนักของนางเองแล้วพ่ะย่ะ
