ไอรินนอนตื่นขึ้นมาก็พบว่าเขายังคงนอนอยู่ข้างๆ เมื่อคืนนี้เขาแค่กอดเธอแล้วหลับไปด้วยกันมันจึงทำให้เธอรู้สึกแปลกมากยิ่งขึ้น เพราะถ้าเป็นสิงขรคนเดิมคงต้องทำอะไรแล้ว
"ตื่นแล้วเหรอครับ"
"อึกอึก" แต่ยังไม่ทันได้ตอบไอรินก็ยกมือขึ้นมาปิดปากตัวเองไว้ก่อนเพราะรู้สึกคลื่นไส้
"คุณจะอ้วกเหรอ" เมื่อเห็นอาการพะอืดพะอมของเธอเขาก็รีบดันตัวลุกขึ้นก่อนจะพยุงเธอให้ลุกตาม
ไอรินหายใจเข้าลึกๆ แล้วก็นั่งลงที่เดิม
"ไม่เข้าห้องน้ำเหรอ"
"ไม่เป็นไรแล้วค่ะ" ขณะที่ตอบสายตาเธอก็จับจ้องใบหน้าอีกฝ่ายไม่ยอมวาง
"ผมมีขี้ตาเหรอ"
"ไม่ต้องมาตีเนียนไปทำอะไรผิดมาหรือเปล่าคะ"
"จะทำอะไรผิดล่ะ ก็เมื่อกี้เหมือนคุณจะอ้วก"
"ฉันไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ หิวข้าวแล้ว"
"คุณเข้าไปอาบน้ำก่อนนะเดี๋ยวผมไปบอกพวกนั้นจัดหาอาหารไว้รอ" เขาพาเธอไปส่งถึงห้องน้ำก่อนจะเดินออกมา แต่จังหวะนั้นก็ได้ยินเสียงเธออาเจียนสิงขรเลยรีบเดินกลับไปดู
"เป็นยังไง
