บทที่ 36

1279 คำ

ขับรถออกจากบ้านมาไม่รู้จะไปไหน แต่ถ้าอยู่บ้านก็คงต้องไปนั่งปั้นหน้าต้อนรับพี่สะใภ้ เธอก็ไม่ได้อะไรมากหรอกกับพี่สะใภ้ แต่กับแม่นี่สิ..เดี๋ยวก็เอาใจกันออกนอกหน้าจนเธอพลอยจะไม่ชอบหน้าพี่สะใภ้ไปด้วย แต่พอผ่านมาทางหน้าสถานบันเทิงร้านเดิมที่มาคืนนั้นไอรินเลยเลี้ยวเข้าไปดื่ม คิดว่าถ้าเมาเดี๋ยวทางร้านก็คงพาเธอกลับไปส่งบ้านเหมือนเดิม..ร้านแบบนี้ก็มีด้วยดูจริงใจดี "มากี่ท่านครับ" พนักงานผู้ชายยืนรอต้อนรับอยู่ด้านหน้า "มาคนเดียวค่ะ" "ถ้างั้นเชิญทางนี้เลยครับ" "เออพี่คะ ต้องขอบคุณมากนะคะที่ทางร้านไปส่งที่บ้าน" "อะไรนะครับ?" "เมื่อวานนี้ฉันมาดื่มค่ะ เมามากทางร้านเลยไปส่งค่ะ" "มีแบบนี้ด้วยเหรอครับ??" ไอรินกำลังจะคุยต่อแต่ลูกค้าคนอื่นก็เข้ามา ทางพนักงานต้องรีบไปต้อนรับอีก แต่เธอก็สงสัยเหมือนว่าพนักงานของร้านจะไม่รู้ หรืออาจไม่ใช่คนนี้ที่ไปส่งเธอ "รับอะไรดีคะ" พอเธอมานั่งลงก็มีพนักงานเสิร์ฟเข้า

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม