สิงขร [มาเฟียร้ายรัก] บทที่ 46
ไอรินออกมาจากห้องทำงานของเขาก็กวาดสายตามองไปรอบๆ แต่ยังไม่เห็นเป้าหมายที่เธอให้ความสนใจ จังหวะนั้นสายตาก็มองไปเห็นผู้หญิงอีกคนสะพายกระเป๋ากำลังจะเดินออกไป
"เดี๋ยวก่อนสิคะ" ไอรินรีบเดินตาม แต่เสียงในนี้ดังมากเธอคงไม่ได้ยินเพราะไม่เห็นหันกลับมา ไอรินเลยต้องเดินก้าวเท้าให้ไวหน่อยก่อนจะคว้าร่างของยี่หวาไว้
อึบ! ยี่หวาที่ระวังตัวอยู่แล้วพอมีคนมาสัมผัสร่างกายก็สะบัดออก
"ขอโทษค่ะ" ตอนที่ยี่หวาสะบัดร่างไอรินเกือบจะล้มแต่ก็พยุงตัวเองได้
"ฉันเองต่างหากที่ต้องขอโทษที่ทำให้คุณตกใจ..แล้วนี่คุณจะไปไหนคะ"
"กลับ" พอเห็นว่าเป็นใครยี่หวาก็ไม่ได้มองหน้าอีกแต่ก็ยอมตอบว่าจะไปไหน
"เดี๋ยวก่อนสิคะคุณยี่หวา" ไอรินรีบเดินไปขวางหน้าอีกฝ่ายไว้
"คุณมีธุระอะไรกับฉัน" ยี่หวาเอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา
"สวัสดีค่ะฉันชื่อไอริน" แต่ไอรินก็ยังคงชวนคุยต่อ
"พูดธุระของคุณมา" คิดว่าผู้หญ
