แม่งระบบเพื่อนชำรุดฉิบหายวายป่วงหมดแล้วกะทิ

เสียงกรุ๊งกริ๊งของเครื่องประดับราคาไม่กี่ร้อยบาท ซึ่งใครบางคนมอบมันเอาไว้ให้ในวันเกิดปีล่าสุดที่ได้พบหน้ากัน ยังคงดังต่อเนื่องตามจังหวะการลงน้ำหนักเท้าเพื่อขึ้นไปยังหอพัก โดยเป็นแหล่งอาศัยของเหล่านักศึกษาเกือบทุกชั้นปี ที่อยู่ไม่ได้ไกลจากมหาวิทยาลัย ทั้งราคาของมันก็ไม่ได้สูงมากมายอะไรด้วย คนนอกแบบเขาที่เคยเข้าออกเลยได้รับอนุญาตให้เข้ามาในยามวิกาลเพราะแค่คุ้นหน้าคุ้นตากันกับชายผู้รักษาความปลอดภัย อีกทั้งเวลานี้ก็ควรที่จะอยู่ฉลองวันเกิดกับครอบครัวตามที่รับปากเอาไว้แล้วแท้ ๆ แต่เซนส์บางอย่างมันก็บอก ‘โรม สหรัฐ พรรณรายณ์’ ว่าควรจัดการเรื่องพรรค์นี้ให้มันจบ ๆ ไปเสียที ส่วนเวลาหลายเดือนที่เขาทุ่มเทให้ไปทั้งหมด ถ้ามันไม่มีความหมายกับคนมักมาก ก็ไม่คิดที่จะเสียดายมันเลยสักนิด เรียวนิ้วยาวปรากฏเส้นเลือดเด่นชัดเลือกไขกุญแจที่ใช้คู่กับคนรัก ซึ่งรู้จักกันผิวเผินมาตั้งแต่เขาย้ายกลับมาเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายที่ไทย แล้วเลือกต่อมหาวิทยาลัยชื่อดังของตัวจังหวัดบ้านเกิดในสาขาวิศวกรรมการจัดการอุตสาหกรรมและโลจิสติกส์ โดยการเข้ามาเรียนปีแรกนั้น ไม่ใช่เพียงเครื่องใบหน้าหล่อ เรือนผมสีบลอนด์เทา รอยสักและเจาะตามร่างกายที่โดดเด่นออกมาจากคนอื่น หรือกลิ่นกายหอมเฉพาะตัวของไม้ซีดาร์จาง ๆ ทว่ามันยังรวมไปถึงนามสกุลที่ต่อท้ายอีกด้วย หากแต่ชายหนุ่มก็มีนิสัยค่อนข้างจะดุดันสมเป็นทายาทคนโตของ ราชา ราชสีห์ ธรรมดำรงสกุล แล้วสาว ๆ ก็ต้องมาอกหักตามกัน ตอนโรมนั้นเปิดตัวคบหาอยู่กับแฟนสาวดาวคณะแพทยศาสตร์ โดยความสัมพันธ์นั้นเป็นมาด้วยดีตลอด จวบจนปัจจุบันที่เขาคิดว่ามันไม่ใช่แล้ว เรียนส่วนเรียน มีหรือที่สหรัฐจะไม่เข้าใจแฟนสาว ยิ่งใกล้จบแล้วด้วย ไม่ได้เจอกันเกือบทั้งเดือนเขาก็ไม่เคยเอามันมาเป็นปัญหาระหว่างเรา จะลืมวันสำคัญบ้างก็ไม่เคยคิดจะงี่เง่ากับอีกฝ่ายเลย ทั้งที่เป็นคนติดแฟนมากมาตั้งแต่เรียนอยู่เมืองนอกแล้ว ความเย็นของเครื่องปรับอากาศภายในห้องยังคงทำงานรักษาอุณหภูมิได้เป็นอย่างดี ทั้งยังเพิ่งรู้สึกตัวด้วยว่ามือข้างที่ถือหมวกกันน็อกใบโปรดนั้นมันชื้นเหงื่อมากแค่ไหน ยิ่งเสียงที่ล็อดลอดออกมาจากบานประตูห้องนอนซึ่งปิดไม่สนิทกำลังเข้าไปในโสตประสาทการรับรู้ ก็ยิ่งทำให้มือหนาข้างที่สักรูปพญาสิงโตถอดแบบของบิดามานั้นบีบแน่นเข้าหากันมากกว่าเดิม ช่วงขายาวเลยไม่ลังเลที่จะก้าวเข้าไปใกล้แล้วถีบมันเข้าไปประจันหน้ากับบุคคลด้านใน และสิ่งที่สหรัฐคิดไว้มันก็ไม่มีผิด โทรไม่รับ ส่งข้อความหาไม่แม้แต่จะเปิดอ่าน บอกเขาส่ง ๆ ก่อนหน้านั้นเพียงแค่ต้องอ่านหนังสือหนักเพื่อเตรียมสอบ ซึ่งโรมก็เข้าใจมันทั้งหมด แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะยอมเป็นไอ้โง่ให้แฟนสาวสวมเขาเอากับคนอื่นลับหลังในสภาพที่ดูไม่ได้ขนาดนี้ ไม่ใช่คนอื่นสิ เขาจำไอ้เหี้ยนี่ได้ อีกฝ่ายเป็นเพื่อนสนิทของลัลนา “ระ...โรม มาได้ยังไง” หญิงสาวที่อยู่ในสภาพเปลือยเปล่ารีบผลักบุคคลที่คร่อมอยู่ออก รั้งผืนผ้าห่มใกล้มือขึ้นมาคลุมร่างกาย “ใช่เรื่องที่ต้องถาม? แต่กูก็ไม่คิดว่าชู้มึงจะอยู่ใกล้ตัวขนาดนี้ เอากันลับหลังกูมากี่ครั้งแล้วลัลนา” “ไม่ใช่แบบนั้นนะโรม” คนที่ได้ยินเช่นนั้นก็ไม่รู้ว่าต้องรู้สึกอย่างไรก่อน ถ้าแฟนสาวไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาแล้ว เธอก็แค่บอกเลิก ไม่ใช่มาทำตัวเหี้ย ระเริงรักกับชู้ให้โรมจับได้คาหนังคาเขาแบบนี้ “จะให้กูพูดว่าเลิก หรือมึงพูด” “ไม่เลิก ลัลนาไม่เลิกนะโรม ขอโทษ ขอโทษจริง ๆ ค่ะ ลัลนาไม่ได้ตั้งใจ คิวเขาบังคับ คิวเขามีคลิปของลัลนา แล้วบังคับให้มีอะไรด้วย” “ขย่มกันไปไม่รู้กี่รอบ บอกโดนบังคับ เธอเป็นบ้าเหรอลัลนา บอกไปสิว่าคบกับมันแล้วเหมือนต้องบวชชี เธอถึงมานอนกับผม หรือมึงจะไม่เชื่อกูวะโรม จะดูคลิปก็ได้นะ ทุกคลิปมันสมยอมหมดนั่นแหละ” ไม่พูดเปล่า ชายชู้รักของแฟนสาวยังเปิดคลิปดังกล่าวให้โรมดูหน้าตาเฉยอีกด้วย ก่อนเขาจะขมวดคิ้วเข้าหากันมากกว่าเดิม ตอนเห็นว่ามันไม่ได้มีแค่คลิปของลัลนา แต่ยังมีภาพคล้ายแอบถ่ายในห้องน้ำอยู่นับไม่ถ้วนอีกด้วย นั่นทำเอาคนที่รักมารดาและให้เกียรติทุกเพศฉุนเฉียวขึ้นมาทันที ทั้งในกายตอนนี้ก็มีแอลกอฮอล์ไหลเวียนอยู่เป็นทุนเดิม “...” “เป็นไง เด็ดปะ ถ้าอยากดูแบบ อึก!” หมวกกันน็อกราคาแพงที่ถืออยู่ในมือฟาดเข้าใบหน้าชู้รักของแฟนสาวเต็มแรง “คะ...คิว โรม ทำอะไรคิว” ลัลนาสั่นเป็นเจ้าเข้าอยู่ในตอนแรกต้องหวาดผวามากกว่าเดิม ตอนเห็นว่าคนที่โดนหมวกกันน็อกฟาดเข้าใส่เต็มแรงนั้นเลือดไหลอาบศีรษะ “สมยอม? แต่มึงก็มีคลิปมีรูปผู้หญิงแบบแอบถ่ายอยู่เต็มมือถือ แบบมึงไม่น่าเรียนหมอนะ สติปัญญาบกพร่องขนาดนี้ ควรรักษาตัวเองก่อน” เพิ่งกลับมาที่นี่ได้ไม่นาน ทั้งคิดว่าตัวเองหลบหน้ากลุ่มเพื่อนมัธยมตอนปลายพ้นแล้วแท้ ๆ อย่างไรจู่ ๆ นักศึกษาแพทย์ที่เข้าวอร์ดอยู่ถึงได้ทราบการเคลื่อนไหวของ ‘กะทิ’ แล้วโทรมาขอร้องให้เธอช่วยจัดการบางอย่างให้ โดยแค่ได้ยินชื่อจากปลายสายหญิงสาวที่ดรอปเรียนไปก็อยากจะกดวางแล้ว ทว่าเพื่อนก็เคยช่วยเหลือตัวเองเอาไว้หลายอย่าง เรียกได้ว่าแทบจะเป็นครอบครัวเดียวกัน แล้วอย่างไรกะทิจะเลือกเมินเฉยได้ลงคอ ถอนเงินที่มีติดบัญชีเพียงน้อยนิดได้แล้วจ้างวานมอเตอร์ไซค์มาจัดการปัญหาให้เพื่อนที่สถานีตำรวจเสร็จก็ว่าจะรีบออกไปจากที่แห่งนี้เลย แต่คงจะไม่ทันชายหนุ่มที่เธอต้องมาเคลียร์ประเด็นแบบประนีประนอมให้เรียกเอาไว้ก่อน “ทิ กะทิใช่ไหม เดี๋ยวก่อนสิ” แน่นอนว่าเจ้าของชื่อนั้นไม่ได้อยากจะหันกลับไปมองอดีตเพื่อนสนิท เรียกแบบนี้ได้หรือไม่นะ แต่ก็ได้แหละ เพราะเราก็ไม่ได้พูดคุยอะไรกันมาเป็นปีแล้ว แต่นิสัยใจร้อนไม่ยอมใครของเขาก็ไม่เปลี่ยนเลย “ใช่ มีอะไรหรือเปล่า” ทว่าก็ต้องยอมหันกลับไปคุยกับพ่อนักเลงในที่สุด โรม สหรัฐ ลูกชายเจ้าของโรงไม้แปรรูปในความทรงจำของเธอไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปมาก ก็นะ เวลาเพียงแค่ปีกว่า ก่อนกะทิจะต้องตกใจอีกครั้งในตอนที่ร่างกายของตัวเองนั้นถูกรวบเข้าไปกอดรัดเสียจมอกแกร่ง “ทะ...ทำอะไร” “คิดถึง มึงหายไปไหนมาวะกะทิ กูแม่งโคตรคิดถึงมึงเลยว่ะ” TBC. กรี้ดดดด พิโรมมาแล้วค่า มาแบบเซอร์ไพรส์ครับคุณยายทวด ได้ใครมาไม่ทราบฮะ แต่รับประกันความฟินนนนนนน ***แรก ๆ อาจจะงง แต่มีเฉลยปมในเรื่องเรื่อย ๆ ค่ะ*** ฝากเมนต์ กดหัวใจ เพิ่มเข้าชั้นให้ด้วยน้า คืนนี้ฝันดีค้าบ