"คุณรามขึ้นไปก่อนเถอะค่ะ" ทำไมเธอจะไม่อยากเรียกพวกเขาว่าพี่หรือเรียกท่านว่าแม่ แต่ถ้าทำแบบนั้น พวกเขาจะคิดว่าเธอเป็นคนยังไง เห็นครอบครัวที่มีฐานะหน่อยรีบตะครุบเลยเหรอ เมขลาก็เลยให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ดีกว่าว่าเธอไม่ใช่เป็นคนแบบนั้น
"ทำไมไม่ขึ้นไปพร้อมกัน ไหนพี่ดูซิว่าหายเจ็บจริงไหม" ถ้าเป็นรามสูรสมัยสิบกว่าปีที่แล้ว เขาคงจะรับเรื่องนี้ไม่ได้ แต่ด้วยอายุวุฒิภาวะ หรืออะไรอีกหลายๆ อย่าง รวมแม้กระทั่งนิสัยมักมากของพ่อ เขาก็เลยต้องได้ทำใจยอมรับทุกอย่างที่เกิดขึ้น
"หายดีแล้วจริงๆ ค่ะ"
"ถ้างั้นพี่ขึ้นไปก่อนแล้วกัน ค่อยๆ เดินตามมาล่ะ" ชายหนุ่มให้สิทธิ์ในการตัดสินใจของน้องสาวว่าต้องการอะไร
เมขลานั่งรออยู่ในรถจนพี่ชายเดินเข้าไปข้างใน ถึงได้เปิดประตูลงมา รถคันนี้ถือว่าฟิล์มมืดพอสมควร ถ้าไม่มาส่องดูใกล้ๆ ก็คงไม่เห็นว่าในรถมีใครอยู่บ้าง
"หึ???" เสียงสบถดังขึ้นเมื่อรถคันนั้นมีผู้หญิงอีกคนเปิดประต
