ร่างบอบบางล้มตัวลงนอนบนที่นอนนุ่มอย่างเหนื่อยอ่อนหลังจากอาบน้ำชำระร่างกายอีกรอบ พี่ไนท์พาเธอมาส่งที่เพนท์เฮ้าส์ก็เกือบห้าทุ่มแล้ว ดวงตาคู่สวยปรือลงจนแทบจะปิดสนิท ทว่าเมจิกลับรั้งสติตัวเองเอาไว้ก่อนจะคว้ามือถือมากดโทรหาเพื่อนรักที่ยังไม่กลับมา
”คืนนี้นอนบ้านหรอ?”เสียงใสถามเพื่อนทันทีที่อีกฝ่ายรับสาย นาราไม่ค่อยไปไหนส่วนใหญ่เธอและนาราจะตัวติดกันตลอด เธอจึงเดาว่าตอนนี้เพื่อนรักคงจะอยู่ที่บ้านอย่างแน่นอน
“อื้อ เค้าขอโทษที่ไม่ได้บอกก่อน จินอนคนเดียวได้มั้ย?”ปลายสายตอบเพื่อนรักอย่างรู้สึกผิด
“ได้สิ สบายมาก ฝันดีน๊า~”น้ำเสียงที่สดใสช่างขัดกับเปลือกตาเธอตอนนี้เหลือเกิน แต่น้ำเสียงที่ไม่ได้ผิดแผกจนน่าเป็นห่วงของปลายสายก็ทำให้เธอสบายใจแล้วเปราะหนึ่ง
“ฝันดีจ๊ะ เจอกันพรุ่งนี้”
หลังจากคุยกับปลายสายเสร็จ เธอส่งข้อความเข้าไลน์กลุ่มสามคนว่าจะนอนแล้ว พร้อมทั้งบอกฝันดีสองแฝดอย่างที่เขาร้องขอเอาไว้ ก่อน
