ร่างสูงโปร่งที่เดินไม่เร็วนักเพื่อรอเด็กน้อยที่กำลังวิ่งตามมา ซึ่งเป็นไปตามคาดเมจิเหลือบมองเขาอย่างคาดโทษครั้งหนึ่ง เขาเองแสร้งทำเป็นมองไม่เห็น ก่อนจะทำเนียนจับมือเธอไว้แล้วเดินเข้าร้านไปด้วยกัน โดยมีพนักงานสองคนมายืนต้อนรับเขาอย่างนอบน้อม เมจิส่งยิ้มให้กับพนักงานอย่างเกรงใจก่อนจะเดินตามแรงดึงที่มือโดยพี่เดย์คนเดิม
พนักงานพาเราเข้ามาด้านในสุดซึ่งคล้ายกับถูกจัดไว้เป็นโซนส่วนตัวมากกว่า มีการแบ่งห้องออกราวหกห้อง และแน่นอนว่าพี่เดย์พาเธอเข้ามาในห้องที่ใหญ่และอยู่ลึกที่สุด
ตั้งแต่เข้ามาเธอมองทุกสิ่งรอบกายอย่างตื่นตาตื่นใจ เธอเห็นร้านอาหารญี่ปุ่นแห่งนี้เปิดมาสักพักใหญ่แล้ว ทว่าพอเสิร์ชดูราคาอาหารก็เรียกได้ว่าเก็บเงินไว้ทำอย่างอื่นดีกว่า หากเป็นเมื่อก่อนเธอคงไม่คิดมากเรื่องราคาอาหารแต่ละมื้อขนาดนี้ แต่เพราะตอนนี้เธอลำบากมากถึงชั้นว่าในแต่ละเดือนจะต้องคำนวนค่าใช้จ่ายวางแผนการเงินทุกอย่างไว้ล่วง
