“…” นั่นไง ไหนจะทอมอีก ถ้าฉันจดทะเบียนสมรสกับดิน ยังไงซะฉันก็ไม่กล้าที่จะอธิบายให้ทอมฟังหรอก น้อยคนที่จะเข้าใจถึงสาเหตุ และฉันคิดว่าทอมไม่มีทางที่จะเข้าใจแน่นอน
“ถ้าอยากจะช่วยแม่หยาดก็ลงไปเซ็นชื่อตัวเอง แค่เป็นเมียในนามไม่ตายหรอกแหวน แต่ถ้าไม่ช่วยก็เดินไปบอกให้แม่รู้ จะเอายังไงก็รีบ ๆ คิด อย่าปล่อยให้ผู้ใหญ่รอ” ดินเดินหลบฉันแล้วออกจากห้องไป
จะพูดประชดประชันฉันทำไม แทนที่จะช่วยกันคิดแก้ไขกลับกลายเป็นสร้างความกดดันให้ฉัน
ฉันเดินวนไปมาภายในห้องอยู่สองสามรอบพร้อมทั้งหยิบมือถือขึ้นมากดดูรูปถ่ายของทอม แล้วท้ายที่สุดฉันก็ตัดสินใจได้
“แหวนขอโทษนะทอม” ฉันเอ่ยกับจอมือถือไง หน้าจอที่โชว์รูปทอมอยู่
ฉันเลือกแล้ว เลือกที่จะช่วยแม่ให้ถึงที่สุด เพื่อที่แม่จะได้สบายใจ ไม่หันไปยุ่งเกี่ยวกับแอลกอฮอล์อีก
ตัดสินใจได้แล้วฉันก็เดินลงมาชั้นล่าง ตอนนี้ที่โซฟามีคนเพิ่มเข้ามาสองคน คนหนึ่งเป็นทนายของแม่หยาด อี
