“ทอมคงเสียใจมาก”
“...” กูก็เสียใจครับ ช่วยคิดถึงความรู้สึกกูด้วย ไม่ใช่คิดถึงแต่มัน กูไม่พูดไม่ใช่ว่ากูไม่รู้สึก ไม่ใช่ว่ากูโอเคกับทุกเรื่อง สถานะเพื่อนที่ยัดเยียดให้กูไม่ได้ต้องการมันเลย
ก็ได้แค่คิดไงครับ จะให้พูดอะไรได้ ในเมื่อตอนนี้ใจของเธอยังไม่กลับมาเป็นของผม
“ใจหนึ่งแหวนก็อยากจะยื้อนะ อยากบอกทอมไปเลยว่าแม่ทอมน่ะแกล้งป่วยเพื่อให้เราเลิกกัน แต่คือดินเข้าใจไหม แม่ลูกกันอะยังไงก็ตัดกันไม่ขาด ต่างกับแหวนที่เป็นแฟน พอเลิกกันก็เป็นคนอื่น พอคิดแบบนี้แล้ว ก็ทำให้แหวนคิดได้ว่าฝืนไปก็ไม่ได้ทำให้มีความสุขเลย”
“...” ดีแล้วที่ไม่ยื้อ ดีแล้วที่ทำแบบนี้
“ทอมคงจะเกลียดแหวนมากแล้วเนอะ” แต่ดินรักแหวนมากนะรู้บ้างไหม
“ถ้าตัดสินใจแล้วก็เลิกคิดถึงเรื่องที่ทำให้ใจหม่นหมองเถอะ”
“ก็มันรู้สึกใจหายนี่นา แหวนไม่ได้ทำใจว่าจะเจอเรื่องร้าย ๆ ในเวลาเดียวกัน”
“อืม แต่มันก็เกิดขึ้นแล้วไง และดินอยู่ตรงนี้ ข้าง
