ฉันนอนกอดตัวเอง มองแผ่นหลังของดินจนถึงเช้าเพราะนอนไม่หลับ หกโมงจึงลุกเข้าห้องน้ำ ล้างหน้าล้างตาแล้วออกมาทำข้าวต้มรอดิน ฉันอยากจะคุยกับเขาให้รู้เรื่อง อยากรู้ว่าเขาจะเอายังไง จะทำตามที่ผู้หญิงคนนั้นบอกไหม
เรื่องของเราจะลงเอยแบบไหน สองชีวิตในท้องกำลังเติบโต เรื่องบ้า ๆ นี้ควรจบซะ ฉันจะได้สบายใจ ผลจะออกมาแบบไหนก็คงต้องยอมรับมัน แต่ก็หวังนะว่าเราจะคุยกันด้วยดีและค่อย ๆ ปรับตัวเข้าหากัน
เจ็ดโมงครึ่งดินเดินออกมาจากห้อง เขาผูกไทด์ใส่สูทพร้อมไปทำงาน
“กินข้าวก่อน” ฉันตักข้าวต้มใส่ถ้วยแล้วเอามาวางที่โต๊ะ
“ไม่หิว แหวนกินเถอะ” อุตส่าห์ลุกมาทำให้ กินพอเป็นน้ำใจคนทำก็ได้ไหม
ฉันนั่งคนข้าวในถ้วยข้าวต้มของตัวเอง ดินกำลังใส่รองเท้า เขากำลังจะไป ซึ่งฉันที่อยู่ในช่วงฮอร์โมนว้าวุ่นหาที่ลงไม่ได้แบบนี้ ก็ไม่ชอบที่จะมาเล่นสงครามประสาทจึงบอกกับเขาว่า “คุยกันหน่อยไหม”
“ดินรีบไปทำงาน” พูดโดยไม่หันมามองหน้าฉัน
