จากที่ลูกจ๋ากำลังจะเดินมาถึงแล้วแท้ ๆ แต่พอได้ยินลูกครับพูดแบบนั้นลูกจ๋าหมุนตัวเดินกลับไปหาแฝดพี่ที่นั่งบนตักดิส ลูกจ๋านั่งยอง ๆ ตรงหน้าลูกครับ เธอทำหน้าสงสัยและพูดว่า “ปี้ดินเหยอ ปี้ดินหนาย”
คุยกันตามปะสาพี่น้องจริง ๆ เรื่องภาษาก็คงต้องทำใจค่ะ บางคำก็รู้เรื่องบางคำก็ไม่
“ปี้ดินของป่าป๊างาย” แฝดพี่ก็ชี้ที่ตัวดิส สายตาตัวเล็กพลันมองไปที่รูปหนึ่งและพูดต่ออีกว่า “น่ะ ๆ ปี้ดินยืนคู่คุงแม่”
นั่นคือรูปฉันเองค่ะ รูปของฉันกับดินที่เราใส่ชุดแต่งงาน
ลูกจ๋ามองตามมือของพี่ชาย เธอทำหน้าสงสัยครู่หนึ่งแล้วฉีกยิ้มกว้างด้วยความดีใจ หันมาชี้นิ้วใส่คนเป็นพ่อแล้วพูดว่า “จุงดิน จุงดินของพวกเยา จุงดิงกลับมาแย้ว”
อ่า คนหนึ่งพี่ดิน อีกคนลุงดิน สาบานเลยว่าฉันไม่ได้สอนอะไรพวกนี้ให้ลูกทั้งสองเลย คนที่มีเวลาอยู่กับเด็ก ๆ และเด็ก ๆ ก็เชื่อฟังที่สุดเห็นทีจะเป็นอาดิส หรือป่าป๊าที่เด็กทั้งคู่พากันเรียกนั่นแหละ แบบนี
