ฉันเลิกครุ่นคิดและรีบทำธุระให้เสร็จเรียบร้อย จะได้ถามดินในเรื่องที่ฉันสงสัย
“ทำไมแหวนถึงค้างที่นี่” ออกจากห้องน้ำมานั่งที่เก้าอี้เยื้องกับโต๊ะทำงานของดิน เบื้องหน้าคือถ้วยซุปที่ควันยังลอยอยู่
“เมา” อืม รู้ว่าเมา แต่ที่สงสัยคือทำไมไม่ไปส่งที่ห้อง
ไหนเคยบอกว่าที่นี่คือพื้นที่ส่วนตัว
“…”
“ทีหลังห้ามเมาเกินลิมิต” ดินพูดโดยที่ยังก้มหน้าอ่านเอกสารในมือ เท่าที่มองน่าจะเป็นบัญชีร้าน
“เรซอะ” ฉันเปลี่ยนเรื่องคุยดีกว่า
“ถามทำไม อยากตื่นมาเจอมันเป็นคนแรกหรือไง” ดินเงยหน้าขึ้นมาสบตากับฉัน
อะไรคือการขมวดคิ้ว ชักสีหน้าไม่พอใจใส่ฉัน
“ทำเสียงทำหน้าแบบนี้ทำไมดิน เราก็เพื่อนกันทั้งนั้น ถามถึงเพื่อนผิดตรงไหน” ผิดตรงไหนกัน นี่ก็เพื่อน นั่นก็เพื่อน ก็แค่สงสัยว่าเรซเป็นยังไงบ้าง ปกติเวลาที่ฉันเมาหนักเรซไม่เคยทิ้งฉัน
“ผิดตรงที่ควรมีขอบเขตของคำว่าเพื่อนไง” อะไรอะ พูดอย่างกับว่าฉันทำอะไรที่มันผิดอย่างนั
