4
วันนี้ครูน้ำหวานก็ยังคงมาสอนพิเศษวิชาคณิตศาสตร์ให้กับลูกชายของคุณดนัยตามปกติ แต่สิ่งต่างออกไปจากเดิมก็คือสายตากรุ้มกริ่มของดนัยที่ส่งมาให้ครูสาวตลอดการสอน
เขาทำทีเป็นเดินมาดูครูสาวสอนลูกชายตัวเองบ้าง เอาน้ำเอาขนมมาให้บ้าง แต่จุดประสงค์หลักจริงๆ ก็คืออยากจะวนเวียนอยู่ใกล้ๆ กับเธอนั่นเอง
“ครูน้ำครับ วันนี้อยู่ทานข้าวกับผมให้ได้นะครับ ฝีมือทำอาหารของคุณพ่ออร่อยมาก รับรองว่าครูน้ำต้องติดใจแน่นอน” เด็กชายใส่แว่นเอ่ยอย่างเว้าวอน ปกติแล้วเวลาอยู่ที่บ้าน เขากับคุณพ่อทานข้าวกันแค่สองคนเลยทำให้เขารู้สึกเหงา ถ้ามีครูสาวสุดสวยมาร่วมโต๊ะด้วยคงจะดีไม่น้อย
“คือว่าครู...”
“ทานข้าวที่นี่สักหน่อยเถอะครับ คงใช้เวลาไม่นานมากหรอก” ดนัยเอ่ยเสริม เขารู้ดีว่าหลังจากวันที่เขาไปส่งเธอที่บ้านแล้วมีอะไรกัน ครูสาวก็พยายามหลบหน้าเขา แต่ว่าเขาไม่ต้องการให้มันเป็นแบบนั้น จึงอยากหาโอกาสอยู่ด้วยกันกับเธออีกสักนิดก็
