1
เช้าวันหนึ่ง...
ในร้านอาหารตามสั่งตรงซอยหัวมุมตลาดนัดแห่งหนึ่ง มีเด็กสาววัย 20 ปีกำลังยืนคุยกับเจ๊หยกที่เป็นเจ้าของร้าน เพื่อหารายได้เสริมช่วงปิดเทอมของเธอ
“แล้วหนูทำอะไรได้บ้างล่ะหื้ม” เจ๊หยกไล่มองหญิงสาวร่างอวบอัดตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างพินิจพิเคราะห์ รูปร่างหน้าตาแบบนี้ดูเหมือนลูกคุณหนูเกินไป เลยไม่ค่อยแน่ใจว่าเธอจะทำอะไรเป็นหรือเปล่า
“เอ่อ...หนูล้างจานแล้วก็ทำอาหารได้ค่ะ เจ๊รับหนูไว้เถอะนะคะ หนูจะตั้งใจทำงานให้ดีที่สุดค่ะ!” หญิงสาวตอบกลับด้วยความมั่นใจ ถึงแม้ว่าเธอจะทำกับข้าวไม่ได้อร่อยเลิศหรูอะไร แต่ว่าถ้าใช้ให้เธอไปล้างแก้วล้างจานหลังครัว ทำความสะอาดเธอมั่นใจว่าเธอทำมันได้ดี
“อืมมม...เอายังไงดีเฮีย ให้เด็กมันไปล้างจานอยู่หลังครัวดีไหม?” เจ๊หยกหันไปถามเฮียเล้งผัวของเธออย่างต้องการความเห็น เพราะช่วงนี้เป็นช่วงเทศกาล มีลูกค้าเข้ามากินอาหารในร้านค่อนข้างเยอะกว่าปกติ ถ้ารับเธอไว้ก็คง
