ตอนเช้าทิพย์ธารารู้สึกตัวตื่นเมื่อมีอะไรเย็นๆ มาแตะหน้า เธอหันหน้าหนีทันที
“พี่อิงทำอะไรคะ”
เธอปัดมือเขาออก
“พี่จะเช็ดตัวเช็ดหน้าให้ทิพย์” อิงควัตใช้ผ้าผืนเล็กชุบน้ำเช็ดหน้าให้เธอ
“ไม่เอาค่ะ ทิพย์ไปอาบน้ำเองได้” เธอหันหน้าหนีจนได้ลุกหนีเข้าห้องน้ำไป ได้ยินเสียงเขาหัวเราะอยู่ด้านนอก เธอยืนพิงประตูห้องน้ำ บอกตัวเองให้อยู่กับปัจจุบันเธอจะไม่ทุกข์ล่วงหน้ากับสิ่งที่ยังมาไม่ถึง
วันนั้นทิพย์ธาราและอิงควัตยังอยู่ที่เชียงใหม่อีกวัน แต่เธอไม่ได้ไปหาเพื่อนตามที่คิดไว้
“เรากลับกันวันพุธนะทิพย์ พรุ่งนี้อยู่พักผ่อนอีกสักวัน”
เธอกลอกตามองบน 'นี่คือการพักผ่อนเหรอ มันใกล้เคียงตรงไหน' เธอพลิกหน้าซุกลงกับหมอนขยับตัวให้นอนสบายขึ้น
“ทิพย์จะนอนแล้วเหรอ เพิ่งบ่ายสามเอง” เสียงถามตามมา อิงควัตจูบไปตามลาดไหล่นวล
“ทิพย์อยากไปนวด ลงไปแผนกสปาได้ไหมคะ” เสียงเธออู้อี้กับหมอน ทิพย์ธาราปวดเมื่อยไปทั้งตัว เหมือ
