หนึ่งปีต่อมา

หนึ่งปีต่อมา ทิพย์ธาราที่ตอนนี้อยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ เธอมาทำธุรกิจกับเพื่อนสาวสมัยเรียนคือรุจาภา หญิงสาวมาซื้อบ้านอยู่ที่นี่ด้วยความช่วยเหลือของอัญญาและน้องสาวอีกสามคน ทั้งสี่สาวผลัดเปลี่ยนมาเยี่ยมเธอกันเป็นระยะๆ “พี่ไม่อยากมาบ่อยกลัวอิงสงสัย” อัญญาบอก ทิพย์ธารายิ้มเธอก็เข้าใจดีและเธอไม่ถามถึงอิงควัตเลย เสียงกดกริ่งที่หน้าบ้านทำให้เธอบอกแม่บ้านให้ไปดู “เดี๋ยวพี่ดูข้าวน้องเอง” เธอบอก และต่อมาก็มีเสียงใสๆ มาก่อนตัว “ทิพย์เราซื้อปาท่องโก๋มาฝาก ไหนหลานชั้นตื่นยังวันนี้” รุจาหิ้วของกินมาฝากเต็มสองมือ เธอถามถึงเด็กหญิงทิพย์นราหรือน้องรุ้ง ทิพย์ธาราตั้งชื่อเล่นลูกสาวว่าชื่อรุ้งเพราะวันที่คลอดฝนเพิ่งหยุดตกและเธอเห็นรุ้งก่อนที่จะไปโรงพยาบาล “อยู่ข้างบนแน่ะ” เธอตอบเพื่อน รุจาจึงขึ้นไปชั้นสองอย่างคุ้นเคยดี ทิพย์ธาราถอนใจเมื่อนึกย้อนไปเมื่อหนึ่งปีก่อน วันที่เธอฟื้นในโรงพยาบาล อัญญาบอกเธอว่า