ทิพย์ธาราหายใจเข้าลึกระงับอารมณ์ หญิงสาวมองอิงควัตที่ยืนนิ่งเหมือนถูกสาป
"ฉันผิดเองน่ะล่ะ ทั้งที่รู้ว่าคุณเป็นยังไง สำหรับคุณการจะนอนกับใครสักคนมันก็คงเป็นแค่เรื่องของการแลกเปลี่ยน เป็นการซื้อขาย
ฉันอาจจะพิเศษกว่าคนอื่นตรงที่คุณจ่ายให้มากกว่า จากที่เคยซื้อชั่วครั้งชั่วคราวก็เลยกลายเป็นอีตัวผูกขาด ด้วยคำว่าแฟนที่คุณใช้เรียก ฉันหวังมากไปเอง"
เธอเดินออกจากบ้าน ใช้นิ้วกรีดน้ำตาออกเธอไม่อยากแต่งหน้าใหม่ อิงควัตตามออกมาเคาะกระจกรถตอนที่เธอก้าวขึ้นรถแล้ว
"ไม่ใช่นะทิพย์ ทิพย์ฟังพี่ก่อนพี่ไม่เคยมองทิพย์เป็นแบบนั้นเลย พี่รักทิพย์"
เธอลดกระจกลง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
"ฉันไม่อยากรู้ว่าสองปีกว่าหลังจากที่ฉันเดินออกมา คุณจะใช้ชีวิตแบบไหน เพราะ 7 เดือนก่อนหน้านั้นฉันทุกข์ใจ ฉันทรมานมากพอแล้ว
ถ้าคุณบอกว่าช่วงที่เราอยู่ด้วยกันเป็นช่วงที่คุณมีความสุข ก็ขอให้รู้ว่าคุณมีความสุขบนความทุกข์ของฉัน แ
