คิมหันต์มองลูกสาวที่กำลังตั้งใจต่อบล็อกไม้เป็นรูปปราสาท มันเป็นของเล่นเสริมพัฒนาการด้านจินตนาการและการใช้กล้ามเนื้อมัดเล็ก เขาประเมินแบบไม่เข้าข้างลูกตนเองว่าน้องเอื้อมีพัฒนาการเกินวัย ซึ่งทำให้พ่อแม่ต้องมีการบ้านที่หนักขึ้น เพื่อให้การพัฒนานั้นเป็นไปในทางที่ดี
อวิกาตามลงมาหลังจากนั้นไม่นานนัก น้องเอื้อเห็นแม่ลงมาจึงเรียก
“แม่..” เธอชี้ไปที่กองของเล่นเป็นเชิงอวด อวิกาจึงนั่งลงใกล้ๆ
“น้องเอื้อทำอะไรคะ โอ้โหนี่ปราสาทใครเนี่ย สวยจัง”
เด็กหญิงยิ้มแก้มปริ ชี้มือเข้าหาตัวเอง “หนูทำเอง”
“เก่งจังค่ะลูก หนูทำยังไงทำให้แม่ดูอีกทีสิ”
“นี่ไงคะ” น้องเอื้อรื้อลงมาแล้วตั้งใจต่อใหม่ให้แม่ดู
“อ้อม” คิมหันต์เรียก หญิงสาวเงยหน้าจากลูกเหลือบตามองเขา
“พี่อยากคุยด้วยเรื่องลูก”
“ค่ะ ว่ามาเลย”
“พี่ว่าลูกพัฒนาการเกินกว่าวัย แกกำลังมีพฤติกรรมเลียนแบบผู้ใหญ่ พี่เลยอยากให้อ้อมระวังเรื่องคำพูด เรื่อ
