ทำดีหวังผล

เย็นนั้นอวิกาคุยกับบ้านงานไม้ที่แพร่ ทางนั้นตอบรับมาว่าสินค้าที่เธอต้องการทางโรงงานผลิตได้ในจำนวนและเวลาที่จำกัด แต่ทางนั้นอยากขอให้เธอไปเจรจาด้วยตัวเองและเซ็นสัญญาจ้างผลิตที่โรงงาน เพราะเป็นสินค้าจำนวนมากที่สั่งในคราวเดียว “ยังไงผมก็อยากให้มาดูหน้างานและเซ็นสัญญากันก่อนครับ” ทางโรงงานพูด “งั้นขอที่อยู่แบบละเอียด ส่งพิกัดโลเคชั่นให้ทางไลน์ได้ไหมคะ” อวิกาตัดสินใจจะไปเอง ทางเจ้าของโรงงานแจ้งว่าสะดวกให้เธอพบได้ในวันเสาร์นี้วันเดียว เพราะท่านต้องเดินทางไปต่างจังหวัด อวิกาจึงคิดหนักว่าจะทำอย่างไร “เสาร์นี้ต้องไปแพร่นะคะ หมอจะอยู่กับน้องเอื้อทั้งวันได้ใช่ไหม” อวิกาถามคิมหันต์ในห้องส่วนตัวตอนดึกคืนนั้นเมื่อน้องเอื้อหลับแล้ว คิมหันต์ขมวดคิ้ว “อ้อมจะไปแพร่ทำไมครับ ไปทั้งวันเลยเหรอ” เขาเพิ่งออกจากห้องน้ำ เปิดประตูตู้เสื้อผ้าเพื่อหาชุดนอน “น่าจะทั้งวันค่ะ ไปเรื่องงาน” อวิกาหันกลับไปส่องกระจก