“แมงมุมลายตัวนั้น ฉันเห็นมัน อยู่บนหลังคา
วันหนึ่งมันถูกฝน ไหลหล่นจากบนหลังคา
พระอาทิตย์ส่องแสง น้ำแห้งเหือดไปลับตา
มันรีบไต่ขึ้นฝา หันหลังมาทำตาลุกวาว”
เสียงของน้องเอื้อดังตรงท่อน “ลุกวาว” เสียงดังอย่างสนุกสนานเมื่อแม่ร้องถึงท่อนสุดท้าย คิมหันต์ตื่นนานแล้วแต่เขายังอยากนอนฟังสองแม่ลูกร้องเพลงกัน
ชายหนุ่มหลับสนิทตั้งแต่ทานอาหารกลางวันเสร็จ เขาหลับที่โซฟาเบดที่ห้องนั่งเล่นชั้นล่าง น้องเอื้อเห็นพ่อทำเปลือกตาขยุกขยิกจึงเดินมาหา เด็กหญิงทำท่าจะจับหน้าพ่อแต่คิมหันต์แกล้งหลับพอลูกสาวเดินมาใกล้ๆ เขาก็จับตัวน้องเอื้อลอยจากพื้นขึ้นมานั่งบนอก
น้องเอื้อร้องวี๊ด แล้วก็หัวเราะสนุกสนานที่พ่อเล่นด้วย อวิกาเห็นดังนั้นเธอจึงลุกขึ้นจากพื้นพรม ที่เมื่อครู่นั่งเล่นกับลูกสาวอยู่ เธอเดินเข้าไปในครัวเพื่อจดรายการซื้อของสำหรับพรุ่งนี้ให้แม่บ้านไปตลาด
คิมหันต์มองตามแล้วคิดว่าถ้าเป็นแบบนี้ทุกวันคงจะดี มันค
