แต่ทำไมเธอยังดื้อดึงไม่ยอมฟังเสียงจากภายในของตัวเอง กลับปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไปโดยไม่คิดขัดขวางมันเลยสักนิด..ใช่แล้ว เธอไม่คิดจะขัดขวางคนเถื่อนชั้นต่ำเลยสักวินาทีเดียว เธอคงบ้าไปแล้วแน่ๆที่ปล่อยให้อารมณ์กระสันควบคุมจิตใจอย่างสมบูรณ์
“อื้อ อื้ออ อ๋อย..”
“อือ คุณหนู โอวว หวานเหลือเกิน....” เขากอดจูบลูบไล้ร่างกายระทวยของเธอจนพอใจ จากนั้นก็จัดการถอดเสื้อยืดของเธอออกทางศีรษะ ปลดตาขอชุดชั้นในแล้วโยนทิ้ง ปล่อยเต้าโตทะลักออกมาอย่างเย้ายวน ราวกับผลลูกพีช หรือไม่ก็แอปเปิ้ลฟูจิ
“โอย ผมอยากจะบ้า อืมมม...ขาวผ่องเป็นยองใยเลย ทำไมสวยอย่างนี้ สวยสมกับเป็นคุณหนู..” กรรมกรครวญครางอย่างสาสมใจ จับจ้องมองทรวงเต้าสุดเซ็กซี่แสนน่ารักอย่างตื่นเต้น ราวกับได้เห็นนางฟ้านางสวรรค์ “ขาวนวลเนียน ห***มสีชมพู โอววเป็นบุญปากบุญลิ้นของผมเหลือเกินครับ..อ่า”
“อ่า...ยะ อย่านะ” เธอเม้มริมฝีปาก จ้องดวงตาร้ายของเขาอย่
