34
- ข่าวลือหนาหู -
เราสามคนนั่งคุยกันสักพัก ก่อนจะลุกลงไปทานข้าวที่ห้องอาหารด้วยกัน ดูเหมือนว่าข่าวลือนั้นจะดังไปทั่วเกาะจริง ๆ สายตาทุกคนมองมาที่ฉันด้วยใบหน้าคิ้วขมวดพลางซุบซิบกันไม่หยุด
“นี่เมื่อกี้ฉันไปสั่งอาหารมา มีคนเดินมากระซิบขายของให้กันโต้ง ๆ เลย” เมย์นั่งลงวางจานข้าวก่อนจะเอ่ยออกมา
“ขายอะไรเหรอ” กรีนถามเมย์
“ขายพระเครื่องนะสิ”
“ว่าไงนะ...” “ห๊า....” ฉันกับกรีนมองหน้ากันก่อนจะหันไปมองเมย์เป็นทางเดียว นี่มันขนาดนี้กันเลยเหรอ อยากจะบ้าตาย
แม้แต่ตอนจะไปเก็บจานก็ยังมีแต่คนเดินมาถามไถ่ราวกับรู้จักกันมาแต่ชาติปางก่อน พวกเขาคงอยากรู้มากสิท่าว่าเกิดอะไรขึ้นในวันนั้น ถามว่าฉันตอบคำถามพวกเขาไปมั้ย ก็แหงล่ะไม่ตอบได้ไงเดี๋ยวด้วยเขม่นหาว่าหยิ่ง ฉันยิ่งหน้าตาโฉบเฉี่ยวพาลทำให้คนเข้าใจผิดกันได้ อีกอย่างตอนนี้เรื่องราวดูจะเลอะเทอะไปใหญ่การได้พูดอะไรออกไปบ้างมันก็คงดีกว่าไม่ทำอะไรเลยจนมันเ
