36 ความจริงใจไม่มีอยู่จริง
“อ่าว! หายไปไหนแล้ว” ละสายตาไปไม่กี่วินาทีรถตู้ที่วิ่งอยู่ข้างหน้าจู่ๆก็หายไปในความมืดมิดบนถนนอันแสนเปลี่ยว
ปีเตอร์จอดรถข้างทาง รีบถอดหมวกกันน็อคออกเพื่อโทรรายงานเหนือเมฆเพราะเขาไม่กล้าขับไปต่อ กลัวว่าราฟาเอลจะรู้ตัว
แต่ในขณะที่เขากำลังกดเบอร์โทรหาเจ้านาย จู่ๆก็มีชายร่างใหญ่เดินมาข้างหลัง ใช้ผ้าโปะเข้าที่จมูกอย่างรวดเร็ว ปีเตอร์เผลอสูดดมกลิ่นเย็นๆเข้าไปอย่างไม่ได้ตั้งใจ หลังจากนั้นเขาก็ไม่รับรู้อะไรอีกเลย
จนกระทั่ง....
“เมื่อไหร่คุณปีเตอร์จะฟื้น” น้ำเสียงอันแสนคุ้นเคยดังแว่วเข้ามาในหู ทำให้นิ้วใหญ่เริ่มขยับหลังจากที่นอนหลับมาเป็นเวลาเกือบสองชั่วโมง
“เดี๋ยวก็ฟื้นน่า”
“แน่ใจใช่ไหมว่าลูกน้องคุณไม่ได้ทำอะไรคุณปีเตอร์”
“ไม่มีลูกน้องคนไหนกล้าขัดคำสั่งฉันหรอก เธออยู่เฝ้าไอ้หมอนี่ละกัน เดี๋ยวฉันจะลงไปข้างล่าง”
“อึก....” ริมฝีปากแห้งผากของปีเตอร์ขยับช้าๆ เปลือกต
