ตอนเช้าของอีกวันพระลบลืมตาขึ้นมาด้วยความยากลำบากมองไปรอบๆ ก็ไม่คุ้นตาจึงรีบดีดตัวลุกขึ้นมาว่าตัวเองมาอยู่ที่นี้ได้ยังไง
“ฮึก! กราฟ” อัญชลีแกล้งทำเป็นเสียใจและดึงผ้าห่มไว้ไม่ให้หลุดออกจากตัว
“อัญ! เกิดอะไรขึ้น” ชายหนุ่มตกใจไม่น้อยที่ทั้งสองมาอยู่ในสภาพแบบนี้ เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นแล้วอัญชลีมาอยู่บนเตียงกับเขาได้ยังไง
“เมื่อคืนกราฟเมามาก”
“ไม่จริง! เมื่อคืนเราหลับไป”
“พูดแบบนี้จะไม่รับผิดชอบกันใช่ไหม เราเป็นเพื่อนกราฟนะ” อัญชลีรีบบีบน้ำตาเพื่อให้พระลบสงสารเธอวางแผนมาอย่างดีทุกอย่างจะต้องจบลงด้วยดี
“เราจำอะไรไม่ได้” จะให้เขารับผิดชอบอะไรในเมื่อเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วเพื่อนของเขาหายไปไหนกันหมด พวกเวรอย่าให้เจอหน้า
“กราฟจะไม่รับผิดชอบเราใช่ไหม” อัญชลีเริ่มไม่พอใจขึ้นมาที่พระลบไม่อ่อนข้อให้เลย จะไปดูกล้องก็คงไม่ได้เพราะเธอจ้างให้ลบภาพทิ้งหมดแล้ว
“อัญตั้งสติก่อนสิเรายังไม่รู้เล
