เรื่องของคนสองคน

“นั่งก่อนสิ” น้ำเสียงของผู้หญิงคนนี้เอ่ยอย่างราบเรียบและไร้อารมณ์ “ขอบคุณค่ะ” จูลลี่นั่งลงตามคำสั่งของเธอ “ฉันเรียกเธอมาคุยเรื่องเดวิดลูกชายของฉั” น นั่นไงเธอเริ่มเปิดประเด็นแล้ว ไม่ใช่ว่าเสนอเงินก้อนโตให้ฉันแล้วให้ฉันเลิกยุ่งกับลูกชายเขาเหมือนในละครนะเว้ย ฉันคิดในใจ “ค่ะ เรื่องของจูลกับเดวิด” ฉันย้ำตรงคำว่าเรื่องของ เพราะอยากให้เธอรู้ว่ามันเป็นเรื่องของพวกเรา “เธอมีความคิดเห็นยังไงถ้าเกิดว่าฉันขอให้พวกเธอเลิกคบกัน” นั่นไงตูว่าแล้ว แต่เอ๊ะทำไมเธอตั้งคำถามแทนที่จะออกคำสั่งล่ะ “คุณถามจูลหรือคะ” ฉันถามเธอด้วยความสงสัย “ใช่” เธอตอบราบเรียบ “ถ้าคุณถามจูลว่าจูลมีความคิดเห็นยังไง ก็เท่ากับว่าไม่ได้สั่งให้จูลเลิกกับเขาใช่มั้ยคะ จูลเข้าใจถูกต้องมั้ยคะ” “ใช่” เธอพยักหน้าราบเรียบ วินาทีนั้นหัวใจของฉันก็เริ่มเต้นระรัวและเต็มเปี่ยมไปด้วยความหวัง “งั้นจูลก็มองว่าคุณอลิซเป็นคนที่มีมารยาทและพยาย