หลังจากอัญชันเดินเข้ามาในล็อบบี้คอนโด ร่างเล็กที่เหนื่อยล้าจากกิจกรรมทั้งวันก็ลากเท้าไปยังหน้าลิฟต์ แต่ทันทีที่ประตูลิฟต์ตรงหน้าเริ่มจะปิด เธอรีบตะโกนออกมาเสียงหลง
“รอด้วยค่ะ!”
เหมือนโชคเข้าข้าง ประตูที่กำลังจะปิดกลับหยุดชะงัก แล้วค่อย ๆ เลื่อนเปิดออกอีกครั้ง
สายตาอัญชันชะงักไปทันที… ภายในลิฟต์มีร่างสูงใหญ่ในชุดนักศึกษาชายยืนอยู่ เขายืนนิ่งพิงกำแพงลิฟต์ มือหนึ่งกดปุ่มค้างไว้ ใบหน้าคมเข้มเงยขึ้นมาสบตาเธอเพียงเสี้ยววินาที
หัวใจอัญชันเต้นแรง ราวกับใบหน้านี้เธอเคยเห็นมาก่อน แต่ก็ไม่กล้ายืนยัน… ใช่เขาหรือเปล่านะ?
เธอพยักหน้าเล็กน้อยเหมือนขอบคุณ ก่อนจะค่อย ๆ ก้าวเข้ามายืนในลิฟต์ รักษาระยะห่างพอสมควร
ทันใดนั้น เสียงทุ้มต่ำก็ดังขึ้นทำลายความเงียบ
“ชั้นไหนครับ”
อัญชันสะดุ้งเล็กน้อย เสียงนั้นก็คุ้น… คุ้นจนทำให้เธอเผลอกำสายกระเป๋าแน่น
“เออ… ชั้นยี่สิบค่ะ” เธอตอบเสียงเบา
ร่างสูงกดปุ่มชั้นยี่
