“ก็เธอขอ”

อัญชันนั่งนิ่ง ตากลมเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อได้ยินคำพูดจากปากอาจารย์ “ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของมหาลัย” … คำพูดนั้นยังคงก้องอยู่ในหัวของเธอ เขา…เป็นใครกันแน่? เพียงแค่ปีเดียวที่ไม่ได้เจอกัน ชายหนุ่มที่เธอเคยรู้จักในฐานะคนสวนเงียบ ๆ ที่คอยช่วยเหลือ กลับเปลี่ยนไปจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม ไม่ใช่แค่ท่าทีเย็นชาและสายตาคมกริบ แต่ตอนนี้เขามีทุกอย่าง หน้าตาที่ดึงดูดเกินห้ามใจ การงานที่มั่นคง และเงินทองมหาศาล อัญชันกะพริบตาถี่ ๆ พยายามกลืนก้อนสะอื้นที่แล่นขึ้นมาติดคอ เธอไม่แน่ใจแล้วว่า คนตรงหน้าใช่ “พี่คิริว” คนเดิมที่เธอเฝ้าคิดถึงมาตลอดจริง ๆ หรือเปล่า… “เอาละครับ เข้าเรื่องกันเลยดีกว่า” คิริวเอ่ยเสียงทุ้มเย็น ดวงตาคมหันไปยังเทนที่นั่งถัดจากอัญชัน “นาย…พูดมา เรื่องมันเป็นยังไง” เทนเม้มปากแน่น นั่งเงียบไม่ยอมปริปากแม้แต่คำเดียว บรรยากาศอึดอัดขึ้นเรื่อย ๆ จนในที่สุด ช่อฟ้าที่ทนไม่ไหวก็เป็นฝ่ายพูดขึ้นแท