“อย่ามาเล่นลิ้น”

คิริวยังกำสร้อยที่มีแหวนตระกูลอัครเวทย์แน่นจนเส้นเลือดที่มือปูดขึ้น สายตาคมกวาดมองรอบ ๆ อย่างเอาเรื่อง แต่ไร้วี่แววของอัญชันและคาริสา เสียงฝีเท้าเร่งรีบดังขึ้นก่อนที่เดย์จะวิ่งกลับมา หน้าตาเคร่งเครียดจนแทบไม่เหลือความสุขุม “พวกมันต้องเป็นคนที่คุ้นเส้นทางแน่ ๆ !” เดย์สบถเสียงต่ำ ขยี้ผมแรง ๆ อย่างหงุดหงิด “มันหลบมุมกล้องได้หมด…แม่ง ไม่เหลือเบาะแสอะไรเลย หาเหี้ยไรไม่เจอซักอย่าง!” แววตาของเดย์ฉายความห่วงใยเกินกว่าที่อยากจะแสดงออก โดยเฉพาะเมื่อคาริสา น้องสาวที่เขาแอบเก็บไว้ในใจ ถูกหายไปพร้อมกับอัญชัน คิริวหันสายตาคมกล้ากลับมามองเดย์ทันที เสียงทุ้มต่ำเอ่ยด้วยแรงอารมณ์ที่กดข่มไว้ไม่มิด “แสดงว่ามันเตรียมตัวมาอย่างดี…กล้าลงมือกับคนของกู งั้นมันคงไม่อยากมีลมหายใจแล้วแน่” เขากำสร้อยแน่นยิ่งกว่าเดิม จนข้อนิ้วซีดขาว ดวงตาคมเต็มไปด้วยไฟแค้น แต่ยังไม่ทันที่คิริวจะพูดอะไรต่อ เสียงแจ้งเตือน ติ๊ง จาก