ตุบ!
“มึงตบโต๊ะทำไมอีเพ้นท์ ไม่เจ็บมือเหรอ” หว่าหวาตกใจการกระทำของฉัน
“พวกมึงปล่อยให้กูไปกับคนอื่นได้ยังไง”
“อีเพ้นท์คะ มึงบอกเองค่ะว่าเขาไม่ใช่คนอื่น”
“กูบอกเหรอ ไม่เห็นจำได้เลย โกหกกูหรือเปล่า”
“มึงคิดดูค่ะ คิดดูให้ดี พวกกูยื้อแล้วแต่มึงเสนอตัวอยากไปกับเขามาก ๆ พอพวกกูพูดเยอะเข้าหน่อยก็บอกว่าพวกกูขัดความสุขของมึงค่ะ”
“ว่ากูชั่วด้วย อีคนดี กอดเขาร้องห่มร้องไห้”
“...” เมื่อคืนนี้ฉันน่าจะเมามาก ถึงได้จำอะไรไม่ได้แล้วก็ไปโผล่ที่...บ้านพี่เซ้นต์
และยังมีอะไรกับเขาด้วย รู้สึกตัวตื่นไม่เห็นเขาฉันก็เลยรีบวิ่งออกจากบ้าน เรียกแท็กซี่มาส่งที่คอนโด โชคดีที่อาธารณ์มีเคสผ่าตัดก็เลยยังไม่กลับ ไม่งั้นฉันคงจะโดนบ่นจนหูชา
กลับถึงห้องหาโทรศัพท์ที่ลืมไว้มากดโทรหาเพื่อน วันนี้ไม่มีเรียน เพื่อนสาวสองคนที่กล้าทิ้งฉันให้ไปกับพี่เซ้นต์ต้องเจอดี
นัดกันที่ร้านส้มตำหน้าคอนโดฟินฟิน
ตั้งใจวีนเพื่อนเต็มที่
