“เซ้นต์ขาทำอาราย” ในตอนเช้าอินเลิฟออกมาจากห้องนอนก็รีบวิ่งตรงไปหาพี่เซ้นต์ที่กำลังทำมื้อเช้า
“ทำอาหารอร่อย ๆ ให้เลิฟกับเพ้นท์ขาทานครับ”
“ว้าว น่าทานจังเลยค่า ต้องอร่อยมากแน่ ๆ เลย”
“เดี๋ยวก็ได้ชิมแล้วครับ ใกล้เสร็จแล้ว”
“เมนูไรค้า”
“เกี๊ยวกุ้งครับ เพ้นท์ขาบอกว่าน้องเลิฟชอบกินกุ้ง เซ้นต์ก็เลยจะทำเกี๊ยวกุ้งให้ทานครับ”
“ขอบคุณค่า ใจดีที่สุดเลย”
“อ้อนแบบนี้เซ้นต์จะทำให้กินตลอดเลยดีไหมครับ”
“ดีค่า ทำให้เพ้นท์ขากินด้วยนะค้า”
“ได้เลยครับ”
“เซ้นต์ขาใจดีมาก ๆ”
“อ้อนเกินไปแล้วนะคะอินเลิฟ”
“เซ้นต์ขาเป็นแฟงเพ้นท์ขา ย่าทวดบอกว่าอ้อนได้ เราเป็นครอบครัวเดียวกัน”
“ย่าทวดบอกแบบนั้นเหรอคะ”
“ใช่แย้ว” ย่านี่จริง ๆ เลยกลัวฉันขายไม่ออกถึงได้ใช้แผนอินเลิฟมาช่วย เสียงเจื้อยแจ้วของลูกสาวเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “เราเป็นครอบครัวเดียวกันหรือเปล่าค้า”
“เป็นครับ เราเป็นครอบครัวเดียวกัน เพ้นท์ขาเป็นแม่ของน้องอิ
