ฉันมาค่ายอาสาเพราะอยากหาอะไรทำแก้เบื่อ เมื่อถึงที่กลายเป็นว่าหนักกว่าเดิม ฉันไม่ควรมา แต่ก็กลับไม่ได้แล้วไง ก็เลยต้องอยู่ที่นี่ ซึ่งผ่านมาแล้วสองคืน
(ลำบากหรือเปล่า ต้องการอะไรไหมป๊าให้คนเอาไปส่ง)
“สบายมากค่ะป๊า ไม่ต้องห่วงนะคะ”
(ย่าเป็นห่วงหนูมาก ไปไม่บอก)
“ไม่น้อยใจนะคะ เดี๋ยวหนูกลับไปกอด”
(เรื่องนี้ง้อกันเองเลยนะ ป๊าช่วยไม่ได้)
“ได้เลยค่ะ เดี๋ยวกลับไปจะง้ออย่างดีเลย แค่นี้ก่อนนะคะหนูไปช่วยเขาก่อน”
(ดูแลตัวเองนะลูก ถ้าไม่ไหวบอกป๊า เดี๋ยวป๊าไปรับ หนูมีพ่อนะอย่าลืม ทุกเรื่องหนูสามารถพึ่งพาป๊าได้)
“ค่า หนูทราบค่ะ ดูแลตัวเองเช่นกันนะคะคุณธันวา” เพราะอยากให้ลูกสาวอย่างฉันสนิทด้วย ป๊าก็เลยอนุญาตให้ฉันเรียกป๊าเหมือนที่เรียกแม่ จะบอกว่าอนุญาตก็ไม่ถูก เรียกว่าขอร้องให้ฉันเรียกมากกว่า
ปัง! เสียงประตูห้องน้ำเปิดออกกระแทกกับผนังกำแพงอย่างดัง ฉันหันไปมองจึงเห็น
เขาที่ฉันไม่อยากเจอเดินออกมาจ
