ตอนที่ 22 กลัว

“คุณนัท…ฉันขอร้องนะคะ กลับไปเถอะค่ะ อย่าทำให้ฉันลำบากใจมากไปกว่านี้เลย” “กลับไปทั้งที่คุณยังโกหกผมอยู่?” เขาถามกลับ ความนิ่งเริ่มมีรอยร้าวมากขึ้นทุกที “คุณคิดว่าผมควรทำตัวเป็นสุภาพบุรุษแล้วเดินจากไปเหมือนวันนั้นเหรอ” “ฉันไม่ได้โกหกค่ะ” เธอขบกรามแน่น “คุณโกหกเรื่องสามี” เขาพูดชัดขึ้น “คุณโกหกเพราะคุณไม่อยากให้ผมอยู่ใกล้คุณ…ไม่อยากให้ผมอยู่ใกล้...ลูกของผม” คำว่า ‘ลูกของผม’ ทำให้เธอเผลอแตะมือลงบนหน้าท้องทันที เหมือนร่างกายตอบสนองก่อนสมองจะทันตั้งหลัก บุญญานัทเห็นชัด และยิ่งเห็น…ยิ่งโกรธ เพราะมันตอกย้ำว่าเธอกำลังปกป้องลูก...จากคนที่เป็นพ่อแบบเขา “ลูกของฉัน” เธอย้ำเสียงสั่น “ไม่เกี่ยวกับคุณค่ะ บอกแล้วไงว่าฉันไม่ได้ท้องกับคุณ ฉันท้องสามเดือนไม่ใช่สี่เดือน แค่ไทม์ไลน์มันก็ชัดเจนพอแล้ว เลิกพูดอะไรไร้สาระซะทีเถอะค่ะ” บุญญานัทจ้องเธออยู่นาน จนความเงียบหนักขึ้นทุกที เหมือนทั้งร้านถูกกดด้วยแรงอั