เหมราชและช่ออินทนิลเดินเข้างานแต่งงานของลูกสาวเสี่ยประภาส นักธุรกิจใหญ่เจ้าของห้างสรรพสินค้าหลายสาขา เจ้าภาพยืนต้อนรับหน้างานยิ้มกว้างเมื่อเห็นชายหนุ่ม “ตาเหม หนูช่อมากันแล้ว กำลังพูดถึงอยู่เลย” ประภาสบิดาเจ้าสาวเป็นลูกพี่ลูกน้องกับคุณยศสินี สองครอบครัวรักใคร่กันในระดับหนึ่งทีเดียว “สวัสดีครับเสี่ย” เหมราชทักทาย เขาสนิทสนมกับอีกฝ่ายมากพอจนพูดเล่นกันได้ “ช่อจ๊ะ นี่ลุงประภาสครับในงานแต่งของเรา แขกเยอะจนไม่ได้คุยกันมาก ช่อเรียกลุงว่าเสี่ยก็ได้เขาชอบ” เหมราชพูดยิ้มๆ ประภาสหัวเราะเสียงดัง “ไอ้หลานคนนี้มันรู้ใจ” ทักทายกันพอหอมปากหอมคอเหมราชจึงพาช่ออินทนิลเข้ามาในงาน วันนี้ส่วนมากแขกในงานคุ้นหน้าคุ้นตากันเกือบหมด ชายหนุ่มแตะเอวเล็กของช่ออินทนิลไว้ ระหว่างที่ทักทายกับแขกคนอื่นๆ ในงาน สายตาคนส่วนมากมองสองหนุ่มสาวอย่างชื่นชม “มีตัวเล็กเร็วๆ นะจ๊ะ พ่ออิทเขามีสองคนแล้วนะเดี๋ยวตามพี่ชายไม่ทัน

