ไร่กาแฟ

เหมราชพาช่ออินทนิลออกเดินทางจากกรุงเทพฯ ในเช้าวันต่อมา ใช้เวลาเดินทางเกือบสี่ชม. ถึงไร่กาแฟที่ทองผาภูมิ หญิงสาวมองรอบๆ อย่างสนใจ ในตัวบริเวณบ้านยังมีร่องรอยของน้ำอยู่ ส่วนภายในถูกเก็บทำความสะอาดหมดแล้ว “คุณเหมมาแล้วเหรอคะ” สีดาแม่บ้านสาวใหญ่มารอรับ เธอเตรียมห้องไว้ให้เจ้าของไร่แล้ว “ช่อจ๊ะนี่พี่สีดาเป็นแม่บ้านดูแลบ้านที่นี่จ้ะ พี่สีดานี่ช่อเมียผมนะ” เหมราชแนะนำคนดูแลบ้านให้เธอรู้จัก ช่ออินทนิลยิ้มให้หญิงสาวรุ่นพี่คนนั้น เธอเคยได้ยินคุณแม่สามีบอกว่าคนดูแลบ้านเป็นลูกสาวคนงานเก่าแก่จึงดูแลกันเหมือนคนในครอบครัว “สวัสดีค่ะพี่สีดา” เธอยิ้มให้ “สวัสดีค่ะคุณช่อ เชิญคุณสองคนจะขึ้นไปพักก่อนไหมคะ” สีดาถามนายจ้าง เธอยิ้มตอบช่ออินทนิลพอเป็นพิธี “ขึ้นไปล้างหน้าล้างตาก่อนไหมช่อ” เหมราชหันมาถามเธอ หญิงสาวจึงพยักหน้าเธอก็อยากเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดสบายๆ เหมือนกัน ชายหนุ่มปิดประตูห้องเขามองหารีโมทแอร์