ตกกุ้งไม่ได้กุ้ง

“วันนี้มีขนมตาลค่ะคุณเหม เมื่อวานเย็นได้ลูกตาลสุกมาค่ะ ยีไว้ตั้งแต่เมื่อคืน เช้าโม่แป้งตากแดด เพิ่งนึ่งเมื่อกี้เลยค่ะ” ป้านวดพูดถึงวิธีการทำขนมตาลแบบโบราณ ไม่ใส่สารเสริมให้ฟูแต่ใช้การตากแดดให้แป้งขึ้น “อร่อยเลยครับป้า กินที่ไหนก็ไม่เหมือนที่นี่” เหมราชมักจะเป็นที่รักของผู้ใหญ่ เพราะความที่เขาเป็นคนช่างพูดช่างเอาใจคนเก่ง “เอากระเป๋าไปเก็บก่อนไหมคะ ป้าเตรียมห้องให้แล้วค่ะ” นวลวรรณเดินนำหญิงสาวไปที่ห้องนอนใหญ่ซึ่งเธอเตรียมไว้ให้ทั้งสอง “คุณเหมกับหนูช่อนอนห้องนี้นะคะ มีห้องน้ำในตัว ห้องกว้างด้วยค่ะ” เหมราชยิ้มร่า “ขอบคุณครับป้าวรรณ” ในขณะที่ช่ออินทนิลทำสีหน้าลำบากใจ เธอไม่คิดว่าป้านวลจะจัดให้เธอนอนห้องเดียวกับเหมราช หญิงสาวอ้าปากค้างแต่ไม่ทัน นวลวรรณออกไปแล้วปิดประตูให้เรียบร้อย “ถ้าเรานอนแยกห้องคุณป้าจะไม่สบายใจนะช่อ” เหมราชดักคอ ช่ออินทนิลจึงเงียบเสีย แต่คืนที่ผ่านมาเหมราชก็ทำตัวดี เขาคงไม่คิดอะไรแล้วกระมัง เธอคิดในเมื่อตัวเองเป็นคนยื่นข้อเสนอให้อยู่กันแบบพี่น้อง เธอก็ไม่ควรระแวงเขา “ค่ะ งั้นพี่เหมจะอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนไหมคะ ช่อจะจัดของให้” “ขอบคุณครับ” เขายกกระเป๋าไปวางใกล้ๆ ตู้เสื้อผ้าที่เธอกำลังเปิดอยู่ “ให้พี่ช่วยไหม” เขาเหล่มองเธอทำงาน “ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวช่อจัดเสื้อผ้าของพี่เหมให้ฝั่งขวานะคะ ของช่อฝั่งซ้าย” เธอคิดว่าเธอทำเองคนเดียวน่าจะเร็วกว่า เหมราชจึงเปิดกระเป๋าหยิบชุดที่จะเปลี่ยนกับผ้าขนหนูออกมา ที่เหลือปล่อยให้เธอจัดการตามใจ เมื่อเขาเข้าห้องน้ำไปแล้วช่ออินทนิลจึงเปิดประเป๋าเสื้อผ้าของเขาออกมาดูว่ามีอะไรบ้าง เหมราชนำเสื้อผ้าชุดลำลองมาด้วยประมาณ 5 ชุดและชุดนอนแต่ซอกข้างกระเป๋ามีเสียงกุกกักเหมือนกล่องกระดาษเล็กๆ หญิงสาวจึงเปิดดู เธอหยิบออกมาจึงพบว่าในนั้นคือกล่องถุงยางอนามัยใหม่เอี่ยมสามกล่อง “ไปซื้อที่ไหนมาสามกล่องร้อยรึไงเนี่ย อี๋...พี่เหม” เธอรูดซิปปิดอย่างเร็วและเก็บกระเป๋าใส่ตู้ชั้นล่าง เหมราชออกจากห้องน้ำเขาไม่เห็นช่ออินทนิลอยู่ในนั้นห้องแล้ว ชายหนุ่มแต่งตัวแล้วรีบออกมาเดินตามหาเธอด้านนอก “คุณช่อจะลงแม่น้ำเหรอคะวันนี้” เสียงป้าตาถามเธอในครัว “ค่ะป้าตา คิดถึงอยากลงน้ำ” ช่ออินทนิลตอบ “สวัสดีครับป้าตา” เหมราชเข้าไปในห้องครัว เขาเดินไปหยุดยืนซ้อนหลังภรรยา ทำทีว่าจะดูว่าเธอทำอะไรบนเตา “ค่ะคุณเหม วันนี้อยากกินอะไรพิเศษไหมคะ หนูช่อเขาอยากกินยำหัวปลีป้าเลยไปหาหัวปลีมาให้จากในสวน” “ช่อจะทำอะไรอีกจ๊ะ” เขาหันมาถามช่ออินทนิล หญิงสาวเบี่ยงตัวออก เขาเป็นอะไรของเขาท่าทางจะป่วย “ทำยำหัวปลีค่ะ กับกุ้งแม่น้ำย่าง” เหมราชมองหาเจ้าตัวที่ว่า “ไหนเหรอกุ้งแม่น้ำ พี่ช่วยย่างให้” ป้านวลตาหัวเราะ ชี้มือไปที่ท่าน้ำ “โน่นแน่ะค่ะคุณเหม กุ้งอยู่ที่ท่าน้ำเดี๋ยวหนูช่อจะลงไปงม” “ป้าตาทำน้ำจิ้มรอไว้ได้เลยค่ะ” คำพูดนั้นทำให้คุณป้าหัวเราะ “น้ำจิ้มน่ะไม่ยากหรอกค่ะ แต่ถ้าทำเตรียมไว้อาจจะเป็นม่ายได้” ท่านพูดถึงเรื่องเล่าโบราณ ที่พอทางบ้านเตรียมน้ำพริก เตรียมพริกแกงไว้ คนไปหามักจะไม่ได้อะไรกลับมาทำเสมอ ช่ออินทนิลเดินเข้าห้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เธอออกมาในชุดผ้าถุงนุ่งกระโจมอกและผ้าขนหนูคลุมไหล่ เหมราชมองเธอในลุคนั้นอย่างแปลกตา “ช่อจะใส่ชุดนี้ลงแม่น้ำเหรอ ตีโป่งเหรอ” เขาถามตรงๆ นึกสนุกอยากเล่นน้ำด้วย รึว่าอาจจะอยากเล่นคนก็ไม่รู้ “ค่ะ ชาวบ้านแถวนี้เขาก็ลงชุดนี้ทั้งนั้น พี่เหมรอบนบ้านนะคะ” แม่น้ำเพชรบุรีด้านที่ติดหลังบ้านน้ำยังใสสะอาดอยู่ ลงเล่นได้ไม่อันตราย เหมราชหิ้วกระป๋องเดินตามหญิงสาวไปทางหลังบ้าน เธอขมวดผมเป็นมวยง่ายๆ ไว้ที่กลางศีรษะ ดึงผ้าขนหนูลงจากไหล่วางไว้ที่ท่าน้ำ ถอดรองเท้าค่อยๆ ลงไปตามบันไดทีละขั้น “พี่ลงไปด้วยสิ” เขาตะโกน “พี่เหมจะลงมาทำไม ถือกระป๋องรอข้างบนล่ะค่ะ” ช่ออินทนิลลงไปในน้ำทั้งตัว ผ้าถุงเมื่อโดนน้ำทำให้แนบไปตามลำตัว เธอกะว่าจะงมกุ้งให้เหมราชถือกลับไปบ้านแล้วเธอจะอาบน้ำต่อที่นี่ หญิงสาวล้วงมือลงไปตามเสาท่าน้ำ ในบริเวณท่าน้ำบ้านเธอยังพอมีกุ้งอยู่มาก เพราะไม่มีใครกล้ามาจับที่นี่ซึ่งเป็นท่าน้ำส่วนตัว อย่างมากก็ล่องเรือตกกุ้งใกล้ๆ กับท่าน้ำ เธอชูกุ้งตัวแรกขึ้นมาจากน้ำ “พี่เหม เอาถังมาใกล้ๆ ค่ะ เดี๋ยวมันเอาก้ามหนีบนะอย่าจับ” เหมราชมองกุ้งแม่น้ำตัวใหญ่ขนาดน่าจะไม่ถึงสิบตัวต่อกิโลกรัม “โห ใหญ่มากเลยครับ” “ใหญ่กว่านี้ก็มีค่ะ แต่ช่อว่าปล่อยให้มันเป็นพ่อพันธ์แม่พันธ์ต่อไปดีกว่า” เธอตอบ จากนั้นใช้เวลาประมาณอีกครึ่งชม. หญิงสาวได้กุ้งในจำนวนที่น่าพอใจ เธอเอากุ้งใส่ถังมองซ้ายมองขวาเหมราชหายไปไหนแล้ว ช่ออินทนิลเกาะพื้นกระดานท่าน้ำ ส่วนตัวเธอยังอยู่ในน้ำ มองซ้ายขวาหาเหมราชอีกครั้ง “กรี๊ด” เธอร้องอย่างตกใจเมื่อถูกดึงขาลงไปใต้น้ำ หญิงสาวทะลึ่งตัวพรวดขึ้นจากน้ำ เอามือลูบหน้า “พี่เหม เล่นอะไรแบบนี้” สองมือเธอดันหน้าอกเขาไว้ เหมราชดันตัวหญิงสาวให้หลังชนท่าน้ำ มือกอดเอวเล็กไว้แน่นเนื้อตัวของเธอใต้ผ้าถุงแนบไปกับตัวเขาทุกสัดส่วน “พี่แค่อยากเล่นน้ำด้วย” เขาพูดเสียงพร่า เพิ่งเคยรู้ว่าเวลาสาวชาวบ้านลงอาบน้ำเซ็กซี่ได้มากกว่าสาวในกรุงสวมชุดว่ายน้ำได้เป็นไหนๆ “ก็ไปเล่นไกลๆ ค่ะ แม่น้ำออกจะกว้าง” เธอดันตัวเขาออกห่าง “พี่อยากเล่นตรงนี้ อยากเล่นกับช่อ” “แต่ช่อไม่อยากเล่นกับพี่ เดี๋ยวใครมาเห็น ปะ..ปล่อย” เธอพูดแค่นั้นเสียงก็หายไป เหมราชก้มหน้าลงจุ๊บที่ริมฝีปากอิ่มอย่างอดไม่ไหวทีนึง และเงยหน้าขึ้นก่อนจะปิดหูเมื่อได้ยินเสียงเธอโวยวายลั่น “พี่เหม กุ้งมันหนีไปหมดแล้วเล่นบ้าอะไรนี่” ในตอนที่เขาดึงเธอลงใต้น้ำ มือของช่ออินทนิลเกี่ยวเอาถังที่ใส่กุ้งล้มลงมาด้วย กุ้งในถังจึงถูกเทลงกลับไปในแม่น้ำทั้งหมด ป้านวลตากับป้านวลวรรณหัวเราะออกมาเมื่อเห็นถังเปล่า ส่วนช่ออินทนิลหน้าบึ้ง กล่าวหาว่าเหมราชเป็นคนทำให้กุ้งของเธอหนีหายไปหมด “ไม่ทำหน้าแบบนั้นค่ะหนูช่อเดี๋ยวตีนกามาเร็วนะคะ พรุ่งนี้ป้าสั่งคนตกกุ้งให้เอามาให้แล้วค่ะ” นวลตาพูด “เท่าไหร่ครับป้า เดี๋ยวผมจ่ายเอง” เหมราชเสนอตัว สองคุณป้ารีบโบกมือปฏิเสธ