-SPRITE TALK-
หลายเดือนผ่านไปฉันใช้ชีวิตกับเฮียเฟย น้องปลาย แฮปปีดีค่ะ น้องปลายมีความสุขที่สุด แกสดใสร่าเริง ส่วนฉันไม่ค่อยจะแข็งแรงเท่าไหร่ ช่วงนี้เพลีย เหนื่อยหนักเป็นพิเศษ
“ไหวหรือเปล่า เดี๋ยวเฮียไปส่งลูกเอง แล้วถ้าขายของไม่ไหวเดี๋ยววานพวกเพื่อนเฮียมาช่วยขาย ช่วงนี้ไอ้หินมันว่าง” ฉันน่ะฝืนเตรียมเค้กไว้ขายเรียบร้อยทั้งหมด กลางคืนจะไม่ค่อยเป็นอะไร ทว่าเช้าจะอาการหนัก เหนื่อยมาก ๆ ง่วงนอนที่สุด
“สาว ๆ เข้าร้านเยอะแน่ค่ะเล่นเอาหนุ่มหล่อมาขายเค้ก”
“เฮียทักบอกไอ้หินก่อน แล้วเฮียจะเลยไปส่งลูก ไปรท์ไม่ไปหาหมอแน่เหรอ เป็นมาสองอาทิตย์แล้วมั้ง เฮียเป็นห่วง ไปหาหมอนะครับ” เฮียเฟยหันมามองหน้าฉันด้วยสายตาออดอ้อน
“ถ้าอีกอาทิตย์ไม่หายไปรท์จะไปนะคะ”
“ทำไมต้องรอเป็นอาทิตย์ด้วย เฮียปิดร้านพาไปตอนนี้ก็ยังได้” นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เฮียเฟยพูดเรื่องนี้เพราะว่าฉันเป็นมาจะสองอาทิตย์แล้ว เฮียพูดทุกวัน เป็น
