ตอนพิเศษ ในวันของเรา4

-FOEI TALK- เวลา 20.47 น. ผมกำลังนั่งนวดขาให้แม่ของลูกที่กำลังตั้งท้องลูกคนที่สอง ช่วงนี้น้องขาบวมมาก ระหว่างที่บีบนวดผมก็นึกถึงบทสนทนาเมื่อตอนบ่าย ‘คงไม่ยอมมาเจอม่าสินะ ม่าทำไว้เยอะ ไม่ให้อภัยก็ไม่แปลกอะไร ม่าเข้าใจ’ อาม่าของผมตัดพ้อหลังจากที่รอสไปรท์มาหาหนึ่งอาทิตย์แล้ว ทว่าสไปรท์บอกผมว่า ‘ไม่’ ตั้งแต่วันแรกที่ผมบอกน้อง ผมเข้าใจน้องดี เหมือนที่น้องเข้าใจผมไง คราวนี้เลยมาตกที่ผมซึ่งไม่กล้าบอกอาม่าว่าน้องไม่มา ทุกครั้งที่ผมมาอาม่าก็จะมองหาว่าผมมากับใคร บางครั้งผมจึงแวะรับน้องปลายมาหาท่านบ่อย ๆ น้องปลายมาท่านก็ดีใจ แต่ก็ไม่ใช่คนที่ท่านรอไงครับ ‘เดี๋ยวน้องพร้อมก็มาครับ ม่าอย่าคิดมากนะ น้องเป็นคนจิตใจดี ม่าให้เวลาน้องหน่อยนะครับ’ ‘ก็จริง ม่าทำไว้เยอะ เฮ้อ... ถ้าม่าไม่จงเกลียดจงชังในความไม่เหมาะสม ป่านนี้ม่าคงมีความสุขเพราะสไปรท์เป็นคนดีจริง ๆ ม่าผิดเองที่กีดกันเพราะสไปรท์ฐานะต่ำกว่าเรา ม