“ฉันเห็นด้วยนะ ที่นั่นก็ดี อยู่ในชุมชนของกินของใช้ไม่ลำบาก มีคนคอยเป็นหูเป็นตาเยอะ ถึงจะไม่มีคีย์การ์ดก็ไม่มีปัญหา”
ณาราค่อนข้างสบายใจหากติยากรยอมย้ายไปที่นั่น เพราะเธอสังหรณ์ใจว่าไอ้คนหน้าตัวเมียแบบนั้นคงไม่ยอมจบง่าย
“มีแล้วคีย์การ์ดน่ะ พี่เก่งให้คนไปทำไว้ตั้งแต่ปีที่แล้ว มีทั้งคีย์การ์ดทั้งใส่รหัสพินเปิดห้อง”
สกนธีให้ช่างไปติดตั้งระบบประตูใหม่ตั้งแต่ปีก่อนที่เขารีโนเวตชั้นสามเป็นห้องทำงาน โดยให้เหตุผลว่าชั้นบนเป็นที่พักอาศัยและเราก็มีลูกสาว มีลูกน้องผู้หญิงซึ่งเป็นแม่บ้านพักด้วย ควรจะต้องมีระบบรักษาความปลอดภัยที่ดีกว่าเดิม
“งั้นก็ดีเลยสิ ติมแกย้ายไปอยู่ที่นั่นเถอะ ถ้าไม่กล้าอยู่คนเดียวเดี๋ยวฉันไปด้วย” ณาราดีดนิ้วเปาะ
“คนเดียวที่ไหน เอ๋ก็เพิ่งบอกว่าคนเยอะมีแม่บ้านพักด้วยใช่ไหม” ติยากรหันไปถามเพื่อน
“ใช่ มีแม่บ้านพักอยู่สองคน ห้องแม่บ้านก็อยู่ชั้นสอง แกก็อยู่ชั้นสองแหละ” อิสริยา
