ผ่านไปไม่เกินสิบห้านาทีด้วยน้ำที่เขาเข้าไปชำระตัวในห้องน้ำ ปกติเฮียบิ๊กมักชำระร่างกายของตัวเองนานพอสมควร แต่ครั้งนี้คงไม่อยากให้คนตัวเล็กที่นั่งตาแป๋วมองเขาออกมาจากห้องด้วยสภาพผ้าขนหนูเพียงอย่างเดียว
เธอนั่งมองเขาอยู่ตรงปลายเตียง ในตอนแรกก็คิดว่าเขาจะเดินเข้ามาให้กันที แต่เขากลับลีลามากความ โดยการเช็ดตัวที่เปียกชื้นของตัวเองให้แห้ง เขาเดินเข้ามาใกล้เธอ... แต่ก็เดินผ่านกันไปด้วยรอยยิ้มเพื่อไปหยิบกระเป๋าเสื้อผ้าของตัวเองที่เขาถือติดมาด้วย
เฮียบิ๊กค้นเสื้อกับพวกครีม และโลชั่นต่างๆ ออกมาวางไว้บนโต๊ะกระจกของเธอ ราวกับเราสบตากันผ่านกระจกใบนั้น
"เฮียคะ... ทำไมแกล้งชาอ่า" เธอย่นจมูกใส่เขาพลางเอ่ยตัดพ้อกัน เขาเองก็ยังแข็งขืน บิ๊กน้อยของเขามันโผล่ออกมาจากสาบผ้าขนหนูที่แง้มออก แต่ก็ยังแกล้งให้เธอโหยหากันมากขนาดนี้
เขาก็รู้ว่าเธอหิว... หิวเขามากแค่ไหน
"เฮียแกล้งตรงไหน" เขาเลิกคิ้วถามกัน คนตัวเล็ก
